devils food cake

Ο τίτλος τρομάζει αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα παραδεισένιο κέικ.

Πρόκειται για ένα κλασσικό κέικ αμερικάνικου τύπου. Δηλάδη "πολυόροφο" με δυό παχιές και υγρές  σοκολατένιες βάσεις κέικ που τις χωρίζει μια λεπτή αλλά έντονη στρώση γκανάζ σοκολάτας . Όλο αυτό το κέικ "μπόμπα" καλύπτεται απο μια παχιά στρώση της ίδιας λαμπερής γκανάζ σκούρας σοκολάτας , αποτελειώνοντας μας...

Υλικά για τις βάσεις κέικ :
1/2 κούπα μαύρη ζάχαρη
1 1/2 κούπα αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1/2 κούπα κακάο κοσκινισμένο
2 αυγά
150 ml. βραστό νερό
100 ml. δυνατό καφε εσπρέσο
140 γρμ. βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
3/4 κούπας άχνη ζάχαρη
1/2 κουταλάκι μπέικιν
1/2 κουταλάκι σόδα
1 λωβό βανίλιας ξεσποριασμένο
1/2 κουταλάκι αλάτι

Υλικά για την γκαναζ :
3/4 κούπας σκούρα σοκολάτα κουβερτούρα καλής ποιότητας
1/2 κούπα κουβερτούρα γάλακτος
1/2 κούπα βραστό νερό
3/4 κούπας ανάλατο βούτυρο
μια πρέζα αλάτι

Εκτέλεση :
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς.
Βουτυρώνουμε δύο στρογγυλές φόρμες κέικ 20 εκ. και τις καλύπτουμε με λαδόκολλα τους πάτους και τα τοιχώματα.
Στον κάδο του μίξερ χτυπάμε την ποσότητα βουτύρου και της ζάχαρης που προορίζεται για το κέικ για περίπου πέντε λεπτά μέχρι να αφρατέψει.
Σε ένα άλλο δοχείο κοσκινίζουμε όλα τα στερεά υλικά της συνταγής, δηλαδή το αλεύρι ,το κακάο, το αλάτι, τη σόδα μαγειρικής, και το μπέικιν σε ένα μπολ.
Στο χτυπημένο μείγμα του βουτύρου προσθέτουμε ένα ένα τα αυγά και χτυπάμε καλά μέχρι να ενσωματωθούν στο μείγμα. Ρίχνουμε και τη βανίλια.
Σιγά σιγά προσθέτουμε τα στερεά υλικά και το νερό και το καφέ και ανακατεύουμε απαλά μέχρι να έχουμε ένα ομοιογενές σοκολατένιο μείγμα. Το μοιράζουμε στις δύο βάσεις και ψήνουμε για περίπου 25 λεπτά ελέγχοντας με μια οδοντογλυφιδα αν έχει ψηθεί. Αν είναι έτοιμο το βγάζουμε απο το φούρνο και το αφήνουμε στην άκρη να κρυώσει πριν ξεφορμάρουμε τα κέικ.

Για την γκανάζ λιώνουμε τις δύο σοκολάτες ταυτόχρονα σε μπεν μαρί και όταν λιώσουν οι σοκολάτες προσθέτουμε το βραστό νερό, αποσύρουμε απο τη φωτιά και ανακατευουμε μέχρι να έχουμε μια λεία και πηχτή σάλτσα σοκολάτας. Προσθέτουμε το βούτυρο, το αλάτι, ανακατευουμε και αφήνουμε στην άκρη να κρυώσει και να πήξει για να μπορούμε να την απ[λώσουμε σττο κέικ.

Συναρμολόγηση του κέικ:
Ξεφορμάρουμε πολύ προσεκτικα τις βάσεις κέικ και βάζουμε τη μία πάνω σε μια πιατέλα σερβιρίσματος. Με μια σπάτουλα αλείφουμε πάνω στην επιφάνεια του κέικ μια λεπτή στρώση γκανάζ. Καπακώνουμε με την δεύτερη βάση κέικ χωρίς να πιέζουμε καθόλου απο πανω γιατί έτσι θα ξεχειλίσει η γκανάζ. Με την σπάτουλα αλείφουμε όλη την υπόλοιπη επιφάνεια και τα πλαινά του κέικ με την γκανάζ. Αυτό το στρώμα θα είναι πολύ παχύ. Έτσι πρέπει!

Διακοσμούμε αν επιθυμούμε. Εγώ χρησιμοποίησα νιφάδες λευκής σοκολάτας και κρανμπερι. Δεν χρειάζεται να προσπαθήσουμε να κάνουμε την στρώση της γκανάζ τελείως λεία, είναι σχεδόν αδύνατο μιας και είναι πολύ απαλή.

Καλή επιτυχία!

Μοσχάρι μπουργκινιόν (boeuf bourguignon )

Το boeuf bourguignon είναι ένα παραδοσιακό πιάτο της Γαλλίας, που ο πατέρας της γαλλικής κουζίνα ο Εσκοφιε χρονολογεί γύρω στις αρχές του εικοστού αιώνα. Το πιάτο προέρχεται συγκεκριμένα απο την περιοχή Βουργουνδία η οποία φημίζεται για τις εξαιρετικές ποικιλίες σταφυλιού που ευδοκιμούν εκεί. Αυτά τα κόκκινα σταφύλια, αφού ωριμάσουν κάτω από τον καυτό ήλιο και τραφούν από την γη, παράγουν το κόκκινο κρασί της περιοχής το οποίο είναι πολύ αρωματικό και "γεμάτο".

Η συνταγή έγινε διάσημη λόγω της αμερικανίδας σεφ, συγγραφέως και τηλεοπτικής περσόνας Julia Child.
 Η εν λόγω κυρία καταγόταν απο την Πασαντίνα, αλλά κάποια στιγμή στην ζωή της χρειάστηκε να μετακομίσει στο Παρίσι, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων του συζύγου.
Εκεί, έχοντας άπλετο ελεύθερο χρόνο άρχισε να κάνει περιπάτους στις υπαίθριες αγορές με τους φούρνους, τα μανάβικα και τα κρεοπωλεία  και έχοντας τεράστια αγάπη στο καλό φαγητό, άρχισε να μαθαίνει τα μυστικά της τοπικης κουζίνας. Αργότερα σπούδασε μαγειρικη, αρίστευσε σε αυτή και έγραψε το βιβλίο των 762 σελίδων "Mastering the art of French Cooking". Μια μαγειρική "Βιβλο" που σε κάποιον αδαή , φαντάζει απίστευτα δυσανάγνωστη λόγω της αυστηρής γαλλικής της ορολογίας. Βεβαίως είναι το Α και το Ω της κουζίνας (εκείνης της εποχής τουλάχιστον ) και αξίζει αν ποτέ πέσει στα χέρια σας να το μελετήσετε αυστηρά.

Για την εποχή στην οποία η Julia Child μεγαλούργησε (περίπου το 1960 ) η παρουσία μιας γυναίκας σε ρόλο σεφ και συγγραφέως βιβλίων μαγειρικής ήταν μεγάλη υπέρβαση! Μέχρι τότε η τηλεόραση ηταν αποκλειστικά ανδροκρατούμενη, εμφανιζόταν μόνο καλλίγραμμες κοπέλες σε ασήμαντους ρόλους, και η παρουσία μιας πανύψηλης γυναίκας (1. 90 μ.) με αστεία χροιά να μαγειρεύει ήταν ομολογουμένως παράξενο θέαμα.
Απέκτησε γρήγορα κοινό, η εκπομπή και το βιβλίο της βραβεύτηκαν ουκ ολίγες φορές και αγαπήθηκε απο πολλούς ανθρώπους!

Ομολογώ οτι δεν γνώριζα την Julia Child. Είχε πέσει πολύ παλιότερα στα χέρια μου το αριστουργηματικό της βιβλίο μαγειρικής, το είχα ξεφυλλίσει μερικές φορές αλλά ως εκεί...

Αυτά τα κρύα βράδια του χειμώνα, αυτό που με ευχαριστεί περισσότερο είναι να βλέπω ταινίες και να πίνω ένα ποτηράκι κρασί. Πρόσφατα, σε μια αναζήτηση ταινιών μαγειρικού περιεχομένου, ανακάλυψα την ταινία "Julie and Julia" , και αποφάσισα να την δώ... Η ταινία αυτή αποτελεί φόρο τιμής στην Julia Child μέσα απο μια νεότερη Julie η οπόια αποφασίζει να αριστεύσει στην τέχνη της γαλλικής κουζίνας.

(Αγαπητοί-ες μου συνάδελφοι Bloggers, αν δεν έχετε δεί αυτή την ταινία νοικιάστε την ,"κατεβάστε την"  τώρα! Πέρα απο τη συγκλονιστική Μέριλ Στρίπ και τα πολύ όμορφα πιάτα που παρουσιάζονται, δίνει μεγάλη αναφορά στο foodblogging!)

Όσον αφορά το πιάτο τώρα. Τα μυστικά της επιτυχίας είναι δύο. Να επιλέξουμε να το μαγειρέψουμε ένα πολύ καλό ξηρό κόκκινο κρασί (αν δεν έχουμε Βουργουνδίας μικρό το πταίσμα, επιλέγουμε ένα ποιοτικό Ελληνικό) και να δώσουμε χρόνο στο μαγείρεμα του κρέατος. Το φαγητό αυτό χρειάζεται ώρα , μεράκι και προσοχή στην λεπτομέρεια!

Υλικά :

Για το κρέας :

180 γρ. μπέικον

1 κουταλιά ελαιόλαδο

1,4 κιλά μοσχάρι (κιλότο, ποντίκι ή σπάλα)

1 μεγάλο καρότο σε ροδέλες

1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο

1 μπουκάλι κόκκινο κρασί, φρουτώδες με σώμα

2 κουταλιές αλεύρι

2 σκελίδες σκόρδο

1 κλωναράκι θυμάρι

3 φλυτζάνια ζωμό κρέατος

1 κουταλιά πάστα ντομάτας

αλάτι ,πιπέρι

Για τα κρεμμυδάκια :

20 μικρά λευκά κρεμμυδάκια στιφάδου

1 και μισή κουταλιά βούτυρο

1 και μισή κουταλιά ελαιόλαδο

1/2 γλυτζάνι ζωμό κρέατος

100 ml κόκκινο κρασί 

1 μπουκέ γκαρνί (μισό φύλλο δάφνης, μισό κλωναράκι θυμάρι και ένα κλωναράκι μαιντανό)

αλάτι ,πιπέρι

Για τα μανιτάρια :

μισό κιλό μανιτάρια κομμένα σε χοντρές φέτες (αν είναι μικρά τα μαγειρεύουμε ολόκληρα)

2 κουταλιές βούτυρο

Eκτέλεση:

Kόβουμε το λίπος απο το μπέικον, το πετάμε και κόβουμε το υπόλοιπο κομμάτι σε κυβάκια.

Βράζουμε σε ένα κατσαρολάκι λίγο νερό και ζεματίζουμε το μπέικον για λίγα λεπτά. Το στραγγίζουμε πάνω σε απορροφητικό χαρτί κουζίνας.

Σε ένα τηγάνι σωτάρουμε το στεγνό μπέικον για 3 λεπτά μέχρι να χρυσίσει.

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς.

Προχωράμε στο μαγείρεμα του κρέατος. Στεγνώνουμε το κρέας πολύ σχολαστικά με χαρτί κουζίνας. Αν δεν το κάνουμε αυτό το κρέας θα βράσει, δεν θα σωταριστεί.

 Σε μια φαρδιά κατσαρόλα που να χωράει άνετα όλα τα κομμάτια του κρέατος, ρίχνουμε την κουταλιά ελαιόλαδο αφήνουμε να κάψει σε μέτρια προς δυνατή φωτιά, και σωτάρουμε για αρκετή ώρα το κρέας. Είναι πάρα πολύ σημαντικό να αφήσουμε το κρέας να πάρει σκούρο καφέ χρώμα, σε αυτό οφείλεται το βαθύ χρώμα και η καπνιστή γεύση του φαγητού.

Αφαιρούμε το κρέας από την κατσαρόλα και στο ίδιο σκεύος σωτάρουμε τα καρότα και το κρεμμύδια για 5 λεπτά. Προσθέτουμε και το κρέας και το μπέικον,(χωρίς τα υγρά της πιατέλας τα οποία όμως κρατάμε) πασπαλίζουμε με το αλεύρι και σωτάρουμε για 2-3 λεπτά ακόμα. 

Αφαιρουμε απο την φωτιά, και  βάζουμε την κατσαρόλα στον προθερμασμένο φούρνο για 4 λεπτά. Βγάζουμε την κατσαρόλα απο τον φούρνο, ανακατεύουμε καλά και ξαναβάζουμε στον φούρνο για άλλα 4 λεπτά. Αυτή η διαδικασία επιτρέπει στο κρέας να αποκτήσει την χαρακτηριστική ξεροψημένη κρούστα του boeuf bourguignon.

Κατεβάζουμε την θερμοκρασία στους 160, μεταφέρουμε το περιεχόμενο της κατσαρόλας σε μια γάστρα ρίχνουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά "για το κρέας" και αφήνουμε το φαγητό να πάρει μαι βράση στο μάτι της κουζίνας, ξαφρίζοντας αν χρειάζεται.

Στη συνέχεια καπακώνουμε την γάστρα και βάζουμε το φαγητό στον φούρνο να σιγοψηθεί για περίπου 3 ώρες.

Ετοιμάζουμε τα κρεμμυδάκια. Σε ένα μεγάλο τηγάνι ζεσταίνουμε το λάδι με το βούτυρο, και σωτάρουμε τα κρεμμυδάκια για περίπου 10 λεπτά μέχρι να χρυσίσουν. Προσθέτουμε τα υπόλοιπα υλικά και τα αφήνουμε να σιγοβράσουν για περίπου 50 λεπτά.

Για τα μανιτάρια ζεσταίνουμε το βούτυρο και τα σωτάρουμε για πέντε λεπτά. Δεν θέλουμε να είναι πολύ μαλακά.

Μετά από δυόμιση με τρείς ώρες ελέγχουμε αν το φαγητό στον φούρνο έχει γίνει. Το κρέας πρέπει να είναι πολύ μαλακό και η σάλτσα πηχτή και αρωματική. Προσθέτουμε αλάτι και πιπέρι και μαγειρεύουμε ακόμα λίγο αν χρειάζεται.

Αλλιώς με μια κουτάλα αφαιρούμε όλα τα κομμάτια κρέατος από την γάστρα και τα κρατάμε σε μια πιατέλα. Σε μια κατσαρόλα ρίχνουμε μόνο την σάλτσα και τη σιγοβράζουμε για δύο μέχρι να έχουμε μια ελαφρώς δεμένη σάλτσα. 

Στην κατσαρόλα προσθέτουμε τα κρεμμυδάκια, τα μανιτάρια και το κρέας ανακατεύουμε να πάει παντού η σάλτσα και σερβίρουμε με ζυμαρικά , πατάτες ή ρύζι!

Bon appetit!

Κοτόπουλο tikka masala

Οταν ακούμε τις λέξεις ινδική κουζίνα, φανταζόμαστε πιάτα με μπόλικο κόλιανδρο και ακόμα περισσότερο κάρι, όπου υπερισχύει το κρέας έναντι των λαχανικών, με σάλτσες αρωματικές και έντονες, σερβιρισμένα με μια γενναία ποσότητα απο ρύζι ατμου. Κάπως έτσι είναι και το φαγητό της σημερινής μου ανάρτησης.

Ενα ινδικό πιάτο ,που έχει γίνει πολύ δημοφιλές τα τελευταία χρόνια και αντιπροσωπεύει την Ινδία, ειναι to tikka masala. Για την ακρίβεια ο Υπουργός Εξωτερικών της Μ.Βρετανίας για να δείξει την διασημότητα αυτού του πιάτου, είπε αστειευομενος ότι θα έπρεπε να ανακηρυχθεί το εθνικό τους πιάτο! Tikka σημαίνει "κομμάτι" στα ινδικά, το masala προέρχεται απο τα κυριότερα μίγματα μπαχαρικών, τα garam masala, το οποίο αποτελείται απο διάφορα μπαχαρικά, σε πολύ συγκεκριμένες ποσότητες όμως, για να μην χαθεί το χαρακτηριστικό γευστικό αποτέλεσμα. 

Για μένα το tikka masala είναι ο παράδεισος της γεύσης! Θα μπορούσα να τρώω κάθε μέρα αυτό το φαγητό και κάθε ώρα( κινδυνεύοντας με διάτρηση στομάχου, γιατί είναι αρκετά καυτερό...). Είναι αρωματικό, πικάντικο, χρωματιστό και αρχοντικό και όταν το τρώω με κάνει να χαμογελώ.

 Ωστόσο ,όταν διάβασα γι 'αυτό στο ίντερνετ ( χάρη στην περίεργη τάση μου να βρίσκω την ιστορία πίσω απο τα φαγητά που τρώμε ) , συνειδητοποιώ ότι το πιο δημοφιλές αυτό ινδικό πιάτο μπορεί εν τέλει να μην έχει καν ινδική προέλευση!

Η ιστορία του tikka masala ξεκινάει 5000 χρόνια πρίν, όταν στην Ινδία άρχισαν να δημιουγούνται oι πρώτοι φούρνοι tandoori. Εκείνη την εποχή οι ντόπιοι είχαν κοτέτσια και συνειδητοποίησαν ότι η μαγειρεμένη κότα στο tandoori παίρνει μια πολύ νόστιμη καπνιστή γεύση! 

Τα κοτόπουλα ψηνόντουσαν ολόκληρα, μέχρι που ο αυτοκράτορας Babur, είχε μια φοβία οτι θα πνιγεί απο κόκκαλο κότας, και απαίτησε να μαγειρευεται μόνο το καθαρό κρέας χωρίς το κόκκαλο. Eξ ου και το tikka.

Mε το πέρασμα του χρόνου, η συνταγή βελτιώθηκε και περιλάμβανε το μαρινάρισμα του κρέατος σε γιαούρτι και μπαχαρικά για να γίνει πιο τρυφερό.

Η ιστορία από εδώ και πέρα όμως μπερδεύεται. Το κύμα μεταναστευσης από την Ινδία στην Βρετανία έφερε νέες παραδόσεις και πολυπολιτισμικότητα. Τα ινδικά εστιατόρια άρχισαν να ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια παντού και στην προσπάθεια τους να γίνουν αποδεκτές οι αυθεντικές Ινδικές γευσεις σε έναν Ευρωπαικο λαό, άρχισαν να κάνουν κάποιες αλχημείες και πειραματισμούς στις κουζίνες τους.

Η πιο διαδεδομένη "θεωρία" είναι ότι το πιάτο tikka masala δημιουργήθηκε στα εστιατόρια της Γλασκόβης από Ινδούς σεφ και ότι εν τέλει δεν έχει τόση παράδοση όπως η αρχική μορφή του που ήταν το κοτόπουλο tikka. Kάποιοι πάλι υποστηρίζουν ότι αυτό το πιάτο είναι το γευστικό αποτέλεσμα που προέκυψε από το πάντρεμα πολλών γευστικών παραδόσεων, συμπεριλαμβανομένης της Ινδικής, Βρετανικής, και του Μπαγκλαντές. 

Άσχετως απο την μυστηριώδη προέλευση του, το κοτόπουλο tikka masala έχει την δική του θέση στο βασίλειο των φαγητών. Σήμερα υπάρχουν πάνω απο 50 εκδοχές αυτού του πιάτου, πάντα όμως με βασικό στοιχέιο τα κομμάτια κοτόπουλου και μια κρεμώδη κόκκινη σάλτσα.

Υλικά για τη μαρινάδα:

700 γρ. κοτόπουλο φιλέτο σε κομμάτια( εγω προτίμησα μπούτι)

1 κούπα στραγγιστό γιαούρτι

1 κουταλιά χυμό λεμόνι

1 κουταλιά σπόρους κάρδαμου

1/2 κουταλάκι σπόρους κόλιανδρου σπασμένους 

1/2 κουταλάκι γαρύφαλλο

2 κουταλάκια σκόνη κύμινο

1 κουταλάκι σκόνη κανέλα

2 κουταλάκια πιπέρι καγιέν

1/2 κουταλάκι μαυρό πιπέρι

Υλικά για τη σάλτσα :

1 σκελίδα σκόρδο τριμμένη

1 μεσαίο κρεμμύδι τριμμένο

1 κουταλάκι τριμμένο τζίντζερ

1 κουταλιά βούτυρο

1 κουταλιά κανέλα

1 καυτερή πιπεριά ψιλοκομμένη

2 κουταλάκια κύμινο

2 κουταλάκι πάπρικα

1,5 κουταλιά αλάτι

1 κονσέρβα κονκασε

2 κ. σ. πάστα ντομάτας

μισή κούπα νερό

κόλιανδρο για το σερβίρισμα

Εκτέλεση:

Bάζουμε όλα τα υλικά για τη μαρινάδα σε ένα μπολ, ανακατεύουμε και ρίχνουμε τα κομμάτια κοτόπουλο, προσέχοντας να πάει το μίγμα της μαρινάδας παντού. Τα βάζουμε για τουλάχιστον 5 ώρες στο ψυγείο.

Προθερμαίνουμε τον φούρνο , βγάζουμε το κοτόπουλο από την μαρινάδα χωρίς όμως να το σκουπίσουμε και το τοποθετούμε σε ένα ταψάκι. Ψήνουμε το κοτόπουλο για 7-8 λεπτά στους 180 βαθμούς.

Ζεσταίνουμε σε ένα φαρδύ τηγάνι το βούτυρο και τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι, μεχρι να χρυσίσει και ρίχνουμε το σκόρδο και το τζίντζερ μέχρι να πάρουν χρώμα.

Προσθέτουμε την κανέλα, την πάπρικα και το κύμινο, και τα γυρνάμε λίγο στο τηγάνι μέχρι να βγάλουν τα αρώματα τους.

Ρίχνουμε το κονκασέ ,τον πελτέ και μισή κούπα ζεστό νερό και αφήνουμε να σιγοβράσει για 10 λεπτά.

Μετά τα δέκα λεπτά, ρίχνουμε και τα μισοψημένα φιλετάκια στη σάλτσα και τα αφήνουμε να βράσουν για άλλα δέκα λεπτά. 

Σερβίρουμε με ρύζι basmati ή jasmine και πασπαλίζουμε προαιρετικά με τον κόλιανδρο.

Καλή επιτυχία.

Σουηδικά κεφτεδάκια Köttbullar με gravy

Στην Ελλάδα είναι ίσως το πιο γνωστό πιάτο της σουηδικής κουζίνας. Νοστιμότατα κεφτεδάκια, πολύ μικρότερα σε μέγεθος αλλα και διαφορετικά σε γεύση απο τα δικά μας.

Στη Βόρεια Σουηδία είναι σχετικά άπαχα, με ελάχιστο χοιρινό λίπος για αυτο και ειναι πιο στεγνα, ενώ όσο περισσότερο κατεβαίνουμε στο νότο, ανεβαίνει και η ποσότητα του χοιρινόυ (για μένα ανεβαινει και η γευση..)Σε κάποιες περιοχές πάλι προτιμούν να σωτάρουν το τριμμένο κρεμμύδι για να γλυκάνει, ενώ αλλού μπαίνει το κρεμμύδι ώμό ή δεν μπαινει και καθόλου.Επίσης διαδεδομένη σάλτσα για να τα σερίρουμε είναι μια παχιά γκρειβι απο ζωμό κρέατος,να κάθονται πάνω σε μια γερή στρώση απο αυτή, ενώ αλλού πάλι προτιμάται μια φρουτένια μαρμελάδα κράνου για να βουτάει το κεφτεδάκι μέσα και να παιρνει την γλυκα της. Αν βρείτε σε σουπερ μάρκετ ή φτιαχνετε μόνοι σας να δοκιμάσετε τον συνδυασμο, θα ενυπωσιαστειτε!

Η βάση όμως της συνταγής, και αυτό που κάνει τα κεφτεδάκια τόσο αφράτα και ανάλαφρα, ειναι το ότι στον κιμά προσθέτουμε αρκετή ποσότητα απο ξερό ψωμί και γάλα.

 Η πληθώρα των συνταγών για τα "κεφτεδάκια της μαμάς", όπως είναι η παραδοσιακή ονομασία τους, είναι τεράστια, όσο τεράστια ειναι και η παγωμένη αυτή χώρα. Παρόλη την ποικιλία σε υλικά, συνταγές και τεχνικές, ένα πράγμα ειναι κοινό. Το ότι για να γινουν νόστιμα πρέπει να φτιαχτουν με πολύ αγάπη και μεράκι! Είναι τα δύο συστατικά που σε όποιο πιάτο μπουν, το στέφθουν με επιτυχία...

Υλικά για τα κεφτεδάκια:
250 γρ. μοσχαρίσιος κιμάς
250 γρ. χοιρινός κιμάς*
3/4 κούπας χλιαρό γάλα
2 φέτες μπαγιάτικο ψωμί μουλιασμένο στο γάλα και θρυμματισμένο
μισό ματσάκι ψιλοκομμένος μαιντανός
1 βρασμένη και τελείως πολτοποιημένη πατάτα
1 κρεμμύδι τριμμένο
1 αυγό χτυπημένο
λίγο βούτυρο για το σωτάρισμα του κρεμμυδιού
1 κουταλάκι τριμμένο μοσχοκάρυδο
1 κουταλάκι τριμμένη γλυκιά πάπρικα
αλάτι
λευκό πιπέρι (αρκετό από αυτό, τα αρωματίζει υπέροχα)

Yλικά για τη σάλτσα:
150 γρ. ζωμό βοδινού
200 γρ. κρέμα γάλακτος
1 γεμάτη κουταλιά της σούπας βούτυρο
1,5 κουταλιά της σούπας αλευρι
μισό κουταλάκι μαύρη ζάχαρη

Για τα κεφτεδάκια:

Σωτάρουμε το κρεμμύδι στο βούτυρο μέχρι να χρισίσει.  Στη συνέχεια ρίχνουμε το κρεμμύδι στο μίγμα του κιμά και ζυμώνουμε σχολαστικά όλα τα υλικά μαζί για τουλάχιστον 15 λεπτά. Πρεπει το λίπος του κιμά να "σπάσει" για να νοστιμίσουν. Αφού τα ζυμώσουμε, σκεπάζουμε τη λεκάνη με μια μεμβράνη και την βάζουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον 30 λεπτά για να σφίξει. ¨οταν ειναι να τα μαγειρέψουμε τα βγάζουμε απο το ψυγείο και πλάθουμε κεφτεδάκια στο μέγεθος ενός καρυδιού και τα βάζουμε σε μια μεγάλη πιατέλα.

Στρώνουμε ενα ταψί με λαδόκολλα.

Ζεσταίνουμε ένα μεγάλο αντικολλητικό τηγάνι, και ρίχνουμε μέσα 6 κουταλιές της σούπας βούτυρο(μπορείτε βεβαίως να το αντικαταστήσετε με ελαιόλαδο για μια πιο υγιεινη επιλογή, αλλα με διαφορετικό αποτέλεσμα) . Αφού κάψει η όποια λιπαρή ουσία, χαμηλώνουμε τη φωτιά και ρίχνουμε μέσα λίγα κεφτεδάκια κάθε φορά και τα σωτάρουμε για περίπου 2 λεπτά μέχρι να θωρακιστούν και να κρατήσουν τους χυμους τους. Δεν τα τηγανίζουμε εξ ολοκλήρου στο τηγάνι.
Όταν τα βγάζουμε απο το τηγάνι, τα αφήνουμε να στραγγίξουν πάνω σε ένα απορροφητικό χαρτί κουζίνας, και τα στρώνουμε στη στο ταψί με τη λαδόκολλα. Τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς, μέχρι να ψηθούν ομοιόμορφα και να πάρουν ένα καστανό χρώμα.

*Αν δεν επιθυμούμε να βάλουμε χοιρινό κιμά, μπορούμε κάλιστα να τον αντικαταστήσουμε με μοσχαρίσιο. Θα χρειαστεί όμως να προσθέσουμε 4-5 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο.

Για τη σάλτσα:
Ζεσταίνουμε σε ένα τηγάνι το βούτυρο και όταν αυτο κάψει ρίχνουμε πασπαλιστά το αλεύρι και ανακατευουμε με έναν αβγοδάρτη. Φτιάχνουμε έτσι μια αρκετά σφιχτή roux την οποία την ψήνουμε, πάντα ανακατευοντας, μέχρι να αποκτήσει ενα ανοιχτό χρώμα καραμέλας. Προσθέτουμε σταδιακα τον κρύο ζωμό και ανακατευουμε, προσέχοντας να μην υπάρχουν σβώλοι απο το αλερι. Τέλος ρίχνουμε και την κρέμα γάλακτος και αφήνουμε να βράσει σε χαμηλή φωτιά για 5-6 λεπτά εως ότου πήξει ελαφρώς. Προσθέτουμε τη ζάχαρη, δοκιμάζουμε και αν θέλουμε αλατίζουμε. Σερβίρουμε μαζί με τα κεφτεδάκια.

Για συνοδευτικό ταιριάζουν εξαιρετικά baby καρότα και πατάτες βρασμένα, ακόμα και τηγανιτές πατάτες όπως έβαλα εγώ για μια πιο comfort επιλογη.
Καλή επιτυχία!

Τόνος teriyaki με ανανά

Μου αρέσουν πολύ τα ψάρια. Θα προτιμούσα να τρώω πιο συχνά ψάρια παρά κρέας .
Ειδικά τώρα το καλοκαίρι που η διάθεση μου να κλειστώ στην κουζίνα με τις ώρες έχει εξαφανιστεί, το ψάρι μου φαίνεται τέλειο! Είναι γρήγορο στο μαγείρεμα του και με λίγο γευστικό στόλισμα και μια σαλάτα είναι το πιο ωραίο φαγητό που μπορούμε να φάμε.

Εδώ στο νησί που μένω( για λίγο καιρό ακόμα όμως...)κάθε πρωί γύρω στις έξι η ώρα,, όταν αρχίζει να ξημερώνει, έρχονται οι ψαράδες με τα καΐκια τους, τα δένουν και ξεκινάνε να διατυμπανίζουν την πραμάτεια τους.
Και τι πραμάτεια..Από μικρά και συνηθισμένα ψαράκια όπως σαρδέλες και γαύρους μέχρι τεράστια ψάρια όπως μαγιάτικα. Δεν είχα ξαναδεί τόσο μεγάλο ψάρι σε ιχθυοπώλη...Πραγματικά το μαγιάτικο είναι ένας αγαθός γίγαντας όπως μου εξήγησε ο ψαράς, και ο συγκεκριμένος γίγαντας ζύγιζε  80 κιλά...
Εγώ πάντως αν και θαμπώθηκα απο το μαγιάτικο, κινήθηκα στα γνωστά μονοπάτια ( γιατί δεν είχα και τις τσέπες για να πληρώσω το μαγιάτικο..)και αγόρασα 2 τονάκια.

Το ένα το μαγείρεψα με τον κλασσικό "μαμαδίστικο" τρόπο, με λαδάκι ,λεμόνι, ρίγανη και μαϊντανό που μου αρέσει πάρα πολύ έτσι και αλλιώς.

Το δεύτερο όμως αποφάσισα να το διασκευάσω...Θυμήθηκα ένα πιάτο με τόνο που είχα φάει σε ένα πολυνησιακό εστιατόριο του εξωτερικού το οποίο περιείχε ένα ξινούτσικο αρωματικό τσατνει με βάση απο ανανά, σάλτσα σόγιας και λάιμ και είχα εντυπωσιαστεί τόσο πολύ με την πολυπλοκότητα αυτού του συνδυασμού. Θαλασσινή αλμύρα σε συνδυασμό με φρουτένια αρώματα και κάποιες πικάντικες νότες...Τα λόγια είναι πολύ λίγα για να περιγράψω την αίσθηση που μου άφησε αυτό το πιάτο. Και αυτή η γεύση μου έχει μείνει ακόμα και ας έχουν περάσει κάποια χρόνια από τότε... Αν σας ξενίζει ο συνδυασμός φρούτο με ψάρι, σας υπόσχομαι ότι ταιριάζει πάρα πολύ!
Φωτογραφική μηχανή (επισκευασμένη) συνεχίζω να μην έχω. Με συγχωρείτε για την ποιότητα των εικόνων...

Υλικά:
2 κουταλιές μαύρη ζάχαρη
2 κουταλιές σάλτσα σόγιας
1/2 κουταλάκι του γλυκού τριμμένη φλούδα λάιμ
τον χυμό από μισό μεγάλο λάιμ
τον χυμό από μια συσκευασία κονσέρβα ανανά
1 σκελίδα σκόρδο
1/2 κουταλάκι αλάτι
8 φιλετάκια τόνου (περίπου 1,5 εκατοστό πάχος)
μαύρο πιπέρι
ελαιόλαδο

Σε ένα μπλέντερ χτυπάμε λίγο τα πρώτα έξι υλικά μέχρι να έχουν αναμιχθεί. Στη συνέχεια, σε ένα κατσαρολάκι ζεσταίνουμε τα το μείγμα αυτό που μόλις φτιάξαμε για δεκαπέντε λεπτά, μέχρι να έχει λιώσει η ζάχαρη,να έχει γυαλίσει και να έχει μειωθεί ο όγκος του στο 1/4 .

Σε ένα άλλο τηγανάκι ζεσταίνουμε 4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο. Σκουπίζουμε τα φιλέτα σε μια πετσέτα, αλατοπιπερώνουμε και τηγανίζουμε το ψάρι για 4 λεπτά χωρίς να το γυρίσουμε καθόλου. Οταν έχει περάσει αυτός ο χρόνος , βγάζουμε τα φιλέτα από το τηγάνι και τα βάζουμε, με την άψητη μεριά τους να κοιτάει προς τα πάνω, σε προθερμασμένο φούρνο για 3 λεπτά.
Βγάζουμε το ταψί απο τον φούρνο, αλείφουμε κάθε φιλετάκι με τη σάλτσα που φτιάξαμε που φτιάξαμε για ψήνουμε για 2 λεπτά ακόμα στον φούρνο.

Σερβίρουμε με ρύζι μπασμάτι ή κουσκούς πασπαλισμένο με ξερό σχοινόπρασο ή μαϊντανό.

Κοτόπουλο με κάρυ ,γάλα καρύδας και ζυμαρικά

Νομίζω ότι ο τίτλος ακούγεται κάπως παράξενος...Κοτόπουλο με κάρυ..Καλά ως εδώ.
Κοτόπουλο με κάρυ και γάλα καρύδας..Ακόμα καλύτερα!
Τα ζυμαρικά όμως πως συνδέονται?
Μήπως μπλέχτηκαν πολλές διαφορετικές κουλτούρες σε αυτό το πιάτο?

Σίγουρα μπλέχτηκαν...Αυτό το πιάτο έχει κάτι από Ινδία, κάτι από Καραϊβική , κάτι από Ιταλία...
Αυτό το μπλέξιμο δημιουργεί όμως ένα πολύ ευχάριστο ξάφνιασμα στον ουρανίσκο. Σε κάθε μπουκιά ταξιδεύεις γευστικά σε 3 διαφορετικές κουζίνες και το πάντρεμα αυτών !
Κάτι τέτοιο δεν ονομάζουν οι μεγάλοι σεφ fusion ?


Mε τον όρο fusion κουζίνα αναφερόμαστε στο είδος εκείνου του φαγητού που συνδυάζει γεύσεις από διαφορετικές χώρες.
Φαίνεται ότι η fusion κουζίνα είναι η νέα μόδα, αλλά στην πραγματικότητα πάει πολύ πίσω.
Ανέκαθεν οι άνθρωποι συνήθιζαν να αναμιγνύουν διαφορετικές γεύσεις και υλικά .
Αυτό το έκαναν κάποιες φορές κατά τύχη, ή κάποιες φορές για να φτιάξουν μια πιο οικεία γεύση σε αυτούς, ή γιατί ήταν δύσκολο να βρεθούν συγκεκριμένα υλικά σε μια περιοχή οπότε και τα αντικαθιστούσαν με τοπικά προϊόντα .
Ορισμένα αποτελέσματα των fusion πειραματισμών έγιναν πολύ διαδεδομένα και αγαπημένα όπως για παράδειγμα το currywurst, μια απίθανη γερμανική λιχουδιά, που περιέχει λουκάνικο και μια σος φτιαγμένη από αμερικάνικη κέτσαπ και ινδικό κάρυ.
Επίσης ένα fusion γευστικό αποτέλεσμα είναι το Tex-Mex ένα συνονθύλευμα γεύσεων του Τέξας και του Μεξικού που συνορεύουν γεωγραφικά.Το αποτέλεσμα αυτό είναι απλά εκρηκτικό!

Αν το καλοσκεφτούμε όλοι κάνουμε τέτοιου είδους πειραματισμούς στην κουζίνα μας.
Κάποιοι από εμάς αγαπάμε τη σόγια, το ταμπάσκο, το κάρυ και τα προσθέτουμε στα φαγητά που φτιάχνουμε κάνοντας έτσι ένα πιο... fusion πιάτο.

Ο δικός μου τελευταίος τέτοιος πειραματισμός, ήταν το φαγητό που θα σας παρουσιάσω σήμερα!
Με περιττή περηφάνια θα έλεγα, μιας και το αποτέλεσμα μας ενθουσίασε!

Υλικά :

300 γρ. ζυμαρικά φιογκάκι χρωματιστά

1 φιλέτο στήθος κοτόπουλο χωρίς πέτσα, κομμένο σε μικρές λωρίδες
1 κολοκυθάκι τριμμένο στην χοντρή μεριά του τρίφτη
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
2 σκελίδες σκόρδο τριμμένες
μισή κόκκινη πιπεριά κομμένη ζουλιέν
μισή κονσέρβα γάλα καρύδας
2 κοφτές κουταλιέςτου γλυκού κάρυ καλής ποιότητας( μπορείτε να βάλετε αν θέλετε λιγότερο ή περισσότερο)
150 γρ. τριμμένη παρμεζάνα
ελαιόλαδο
αλάτι -πιπέρι

Εκτέλεση :

Βράζουμε τα μακαρόνια σε άφθονο αλατισμένο νερό 1 λεπτό λιγότερο απ'οτι λέει στη συσκευασία.Τα σουρώνουμε και κρατάμε σε μια κούπα λίγο νερό απο την κατσαρόλα.

Σε ένα μεγάλο τηγάνι ,ρίχνουμε λίγο ελαιόλαδο και τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι μέχρι να χρυσίσει.Στη συνέχεια ρίχνουμε και το σκόρδο και την κόκκινη πιπεριά και συνεχίζουμε το σωτάρισμα, προσέχοντας να μην καει το σκόρδο και να μην έχει μαλακώσει τελείως η πιπεριά.
Αλατοπιπερώνουμε το κοτόπουλο, το προσθέτουμε στο τηγάνι και το τηγανίζουμε για λίγα λεπτά , μέχρι να έχει μαγειρευτεί και να μην είναι ωμό στο εσωτερικό του.
Στη συνέχεια πρεσθέτουμε και το τριμμένο κολοκυθάκι και το κάρυ και αφήνουμε το φαγητό μας να μαγειρευτεί για 4 λεπτά, εως ότου το κοτόπουλο έχει πάρει χρώμα και το κολοκυθάκι έχει μαγειρευτεί αλλα παραμένει τραγανό.
Τέλος ρίχνουμε και το γάλα καρύδας, χαμηλώνουμε τη φωτιά και σιγοβράζουμε για άλλα 3 λεπτά, μέχρι να πήξει η σάλτσα μας.


Έπειτα ρίχνουμε στο τηγάνι τα σουρωμένα μακαρόνια, ανακατέυουμε να πάει παντού η σάλτσα και προσθέτουμε λίγο απο το νερό που κρατήσαμε απο το βράσιμο των μακαρονιών και αφήνουμε το τηγάνι σε χαμηλή φωτια για 1 λεπτό. Αυτο θα βοηθήσει τη σάλτσα να δέσει και να ενσωμετωθουν όλα τα υλικά με τα μακαρόνια.
Τέλος πασπαλίζουμε με την τριμμένη παρμεζάνα και άφθονο πιπέρι και σερβίσουμε.