Παγωτό με ζύμη μπισκότου και κομμάτια σοκολάτας

Όταν ήμουν μικρό παιδάκι, το καλοκαίρι για όλα τα παιδιά του χωριού μου ξεκινούσε τη στιγμή που γευόμασταν το πρώτο παγωτο για εκείνη τη χρονιά. Αυτό το παράξενο παιχνίδι ξεκινούσε συνήθως τον Μαιο, Θεου θέλοντος-καιρού επιτρέποντος, συνοδευόταν απο πρησμένες αμυγδαλές, και τελείωνε καπου τον Σεπτέμβρη όπου και ξεκινούσαν τα πρώτα κρύα και τα ψυγεία έφευγαν, δυστυχώς μαζί τους και το καλοκαίρι....

 Με το που αγοράζαμε το παγώτο απο το περίπτερο, αρχίζαμε να κρατάμε σκόρ και να μετράμε πόσα έχουμε φάει μέχρι να τελειώσει το καλοκαίρι.. Συνήθως φτάναμε το Σεπτέμβρη σε ένα ομολογουμένως ψηλό -ευτυχώς όμως-διψήφιο σκόρ και κανα δυο παραπάνω κιλά στη ζυγαριά....Μετά, πέρασαν τα χρόνια, μεγαλώσαμε και σταματήσαμε να κάνουμε αυτα τα παιδιαρίσματα...(πονηρό χαμόγελο εδώ..)

Το συγκεκριμένο παγωτό είναι ένα κλασσικό παγωτό βανίλιας, το οποίο, αν του αφιερώσετε χρόνο και φροντίδα κατα την δημιουργία του, θα ικανοποήσει ακόμα και τους πιο απαιτητικούς ουρανίσκους. Γίνεται τόσο αφράτο και βελούδινο, που τη στιγμή που έφτιαχνα τη μπάλα με το ειδικό κουταλι σερβιρίσματος, ακουγόταν ένα ανάλαφρο¨φφφρρρ¨ ,λες και έπλαθα μπάλες απο αφρό. 

Η ζύμη μπισκότου ειναι στην ουσία η ζύμη για τα αμερικάνικα cookies με τα κομμάτια σοκολάτας, η οποία όταν καταψυχθει αποκτά μια υφή ελαφρώς μαστιχωτή και τραγανή, της οποίας η γεύση έχει έντονο άρωμα μαύρης ζάχαρης...Aν θέλετε βεβαίως, φτιάχνετε διπλή δόση και την κρατάτε στo ψυγείο για δύο μέρες, για τις στιγμές λιγούρας, γιατί είναι και σκέτη πολύ νόστιμη!

Καθώς γράφω αυτά τα λόγια, εχω γίνει εδω και λίγες μέρες 27 ετών και γευομαι μια γενναία ποσότητα απο το παγωτό αυτό,έχω φτάσει στον αριθμό-σκόρ 29-2013 και χαμογελάω σκεπτόμενη ότι μάλλον με το ίδιο παγωτό θα κλείσω το φετινό μου καλοκαίρι!

Yλικά :
Για το παγωτό:

1 κούπα γάλα πλήρες
3/4 κούπας ζάχαρη λευκή
2 κούπες κρέμα γάλακτος πλήρης,
5 κρόκους αυγού
2 κουταλάκια εκχύλισμα βανίλιας
μια πρέζα αλάτι

Για τη σοκολατένια ζύμη μπισκότου:
1/2 κούπα ανάλατο βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
1/2 κούπα καστανή ζάχαρη
1/2 κούπα ζάχαρη λευκή
2 κουταλιές της σούπας κρέμα γάλακτος
1/2 κουταλάκι εκχύλισμα βανίλιας
3/4 κούπας αλεύρι για όλες τις χρήσεις
3/4 κούπας σταγόνες σοκολάτας γάλακτος
μια πρέζα αλάτι

Εκτέλεση:

Σε ένα κατσαρολάκι ζεσταίνουμε σε χαμηλή φωτιά το γάλα, τη ζάχαρη και μια κούπα από την κρέμα γάλακτος και το αλάτι και ανακατεύουμε απαλά μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη.Αφού λιώσει η ζάχαρη, ανεβάζουμε λίγο τη θερμοκρασία στο μέτριο. Δεν θέλουμε να βράσει το μίγμα .

Σε ένα μεγάλο μπολ ρίχνουμε παγάκια (ή παγωμένο νερό) και από πάνω ακουμπάμε ένα μικρότερο μπολ. Φτιάχνουμε κάτι σαν μπεν μαρί δηλαδή, και μέσα στο μικρότερο μπολ βάζουμε την μια κούπα κρέμα γάλακτος που αφήσαμε.

Χτυπάμε με αβγοδάρτη τους κρόκους σε ένα άλλο μπολ, και σταδιακά ρίχνουμε λίγο μίγμα απο το κατσαρολάκι στους κρόκους, ανακατεύοντας γρήγορα για να μην μας "κοψει" . Οταν έχουμε αδειάσει όλο το μείγμα απο το κατσαρολάκι στα αυγά, και έχουμε αποκτήσει ενα κιτρινωπό και ρευστό μίγμα, το ξαναρίχνουμε στο κατσαρολάκι και το βάζουμε στη φωτιά ανακατεύοντας συνεχώς για μερικά λεπτά μέχρι να αρχίζει να πήζει. Προσέχουμε πολύ ,να μην κολλήσει στον πάτο.

Οταν έχει πήξει εν μέρη το μείγμα, το αδειάζουμε στο μπολ με την κρύα κρέμα γάλακτος, προσθέτουμε το εκχύλισμα βανίλιας και ανακατευουμε με μια σπάτουλα με απαλές κινήσεις. Βάζουμε την κρέμα αυτή στην παγωτομηχανή, και ακολουθούμε τις οδηγίες του κατασκευαστή.

(Αν δεν έχουμε παγωτομηχανή, καταψύχουμε ένα χοντρό αλουμινένιο σκεύος αρκετή ώρα πριν ξεκινήσουμε να φιτάχουμε τα παγωτό. Οταν φτιάξουμε την κρέμα, την ρίχνουμε στο κατεψυγμένο αλουμινένιο σκεύος και το τοποθετούμε στην κατάψυξη. Κάθε 30-40 λεπτά βγάζουμε το παγωτό απο την κατάψυξη, ανακατεύουμε με τη σπάτουλα, να σπάσουν οι ενοχλητικοί κρύσταλλοι που δημιουργούται και βάζουμε ξανά στην κατάψυξη,και επαναλαμβάνουμε αρκετές φορές μέχρι το παγωτό μας να είναι ανάλαφρο και αφράτο.)

Οση ώρα παγώνει το παγωτό, φτιάχνουμε τη ζύμη μπισκότου. Με ένα μίξερ χτυπάμε το βούτυρο, και τις ζάχαρες για 3 λεπτά, μέχρι να ασπρίσει το βούτυρο. Προσθέτουμε την βανίλια, το αλάτι και την κρέμα γάλακτος και χτυπάμε για δυο λεπτά ακόμα. Σταδιακά ρίχνουμε το αλεύρι, χαμηλώνουμε την ταχύτητα του μίξερ και τέλος προσθέτουμε τις σταγόνες σοκολάτας και ανακατευουμε με μια σπάτουλα. Βάζουμε τη ζύμη στην κατάψυξη για μισή ώρα να σφίξει.
Βγάζουμε το παγωτό από την παγωτομηχανή.
 Αφού έχει σφίξει η ζύμη μπισκότου, με ένα κουταλάκι και τα χέρια μας ,πλάθουμε πολύ μικρά μπαλάκια, όπως πολύ μικρά κεφτεδάκια, και τα ρίχνουμε στο παγωτό ,ανακατευουμε καλά και σερβίρουμε.

Καλή επιτυχία!

pancakes με σπιτική πραλίνα φουντουκιού

Tις έχουμε δει πολλάκις σε αμερικάνικες σειρές και ταινίες...Και δεν νομίζω να μην υπάρχει κάποιος που να μην τις ζήλεψε!

drive in βενζινάδικα καπου στην ερημιά της επαρχίας, ένα βράδυ μετά απο ξενύχτι, όπου έχουν βρεθεί 2-3 ταλαιπωρημένοι ταξιδιώτες, σταματάνε για βενζίνη και αποφασίζουν να μπουνε μέσα στο cafe με τις ριγέ τέντες το οποίο 'λάμπει" απο τις φλούο φωτεινες επιγραφες. Κάθονται σε αυτά τα αντικριστά καναπεδάκια, έρχεται η σερβιτόρα φορώντας πάντα το καρτελάκι με το όνομα της και το πιο αποκαλυπτικό της μπούστο,κρατάει μια κανάτα με καυτό καφέ και σερβίρει στα φλυτζάνια με μια έκφραση στο πρόσωπο της κάπως ενοχλημένη, σαν να λέει "σπίτια δεν έχετε 4 η ώρα το πρωί..?"  Και αφού σερβίρει τον καφέ ,παίρνει την παραγγελία... Ο ένας παραγγέλνει πάντα hamburger, fries and milkshake, και ο άλλος πάντα  pancakes με maple sirup...ή με ξεροψημένο μπέικον για αλλαγή. Aν το παρατηρήσετε θα δείτε οτι πάντα υπάρχουν αυτά τα δυο φαγητά στο τραπέζι και πάντα το ίδιο προαναφερθέν σκηνικό.

Αναρωτιέμαι για πoιό λόγο επιλέγουν να βάζουν αυτά τα δυο στις παραγγελίες. Καταλαβαίνω ότι η συγκεκριμένη παραγγελία ειναι απλά ντεκόρ ή για διαφημιστικούς σκοπούς αλλά...μια πρωτοτυπία βρε αδερφέ!

Αν είναι για διαφημιστικούς σκοπούς, μπορώ να πω ότι έχω πέσει θύμα της διαφήμισης, και έψαξα αμέσως για να τα δοκιμάσω. Τα ερωτεύτηκα παράφορα.

Στη συνέχεια έψαξα να βρώ καλή συνταγή. Ήθελα μια παραδοσιακή συνταγή γιa αφράτα και λαχταριστά pancakes και βρήκα κατά τύχη συνταγή από Αμερικάνα γιαγιά που έκανε διακοπές στην Ελλάδα. Επίσης η εκδοχή για πραλίνα φουντουκιού είναι πάρα πολύ νόστιμη και ταιριάζει τέλεια!

Κάθε Κυριακή φτιάχνουμε αυτά τα pancakes για πρωινό. Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο να ξυπνάς με την μυρωδιά τους την ώρα που ψήνονται...

Υλικά για τα pancakes:
1 1/2 φλιτζάνι αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 αυγό
2 1/2 κουταλάκια μπέικιν
3/4 κουταλάκι αλάτι
1 κουταλάκι ζάχαρη
1 1/4 φλιτζάνι γάλα
3 κουταλιές λιωμένο βούτυρο

Εκτέλεση :
Σε ένα μεγάλο μπολ ανακατάψτε το αλεύρι, τη ζάχαρη, το αλάτι και το μπέικιν.
Προσθέστε το γάλα, το αυγό και το λιωμένο βούτυρο και ανακατέψτε καλά με τον αβγοδάρτη ,μέχρι να έχετε έναν σφιχτό και λείο χυλό.
Βουτυρώνουμε ένα αντικολλητικό τηγανάκι ,το βάζουμε σε μέτρια φωτιά, και ρίχνουμε μια δόση από τον χυλό. Εγώ βάζω περίπου μισή κουτάλα για να φτιάξω μεγάλα pancakes. Αναλόγως το μέγεθος που θέλετε, προσαρμόζετε και την δόση σας. Το μόνο που πρέπει να φροντίσετε είναι να μην τον απλώσετε λεπτό σαν κρέπα, αλλά να έχει πάχος.
Αφήνουμε για 1-2 λεπτά να ψηθεί από την μια μεριά μέχρι να βγάλει φουσκάλες, και αναποδογυρίζουμε για να ψηθεί και από την άλλη. Αφού έχει ψηθεί την βγάζουμε σε ένα πιάτο, και βουτυρώνουμε ξανά το τηγάνι και συνεχίζουμε την διαδικασία μέχρι να τελειώσει ο χυλός.

Yλικά για τη πραλίνα φουντουκιού:

2/3 φλιτζανιού ξεφλουδισμένα φουντούκια
3/4 φλιτζανιού ζαχαρούχο γάλα
1/2 φλιτζάνι σοκολάτα κουβερτούρα
3 κουταλιές μέλι

Εκτέλεση:
Σε μια λαμαρίνα βάζουμε τα φουντούκια και τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο για 10 λεπτά. Ανακατεύουμε κάθε 3-4 λεπτά για να μην καούν. Αφού τα βγάλουμε απο τον φούρνο,τα αφήνουμε να κρυώσουν και στη συνέχεια τα ρίχνουμε σε ένα μπλέντερ και τα αλέθουμε. Μετά απο περίπου πέντε λεπτά αλέσματος θα παρατηρήσετε ότι τα φουντούκια έγιναν ένας πηκτός χυλός! (αν προσθέσετε λίγο αλατάκι και ζάχαρη και σταματήσετε τη διαδικασία εδώ ,έχετε φτιάξει ένα υπέροχο φουντουκοβούτυρο...)
Σε ένα μπεν μαρί, λιώνουμε την σοκολάτα, το ζαχαρούχο και το μέλι, και ρίχνουμε αυτο το μίγμα στο μπλέντερ όπου είναι το φουντουκοβούτυρο. Χτυπάμε για 1-2 λεπτάκια ακόμα μέχρι να έχει σφίξει κάπως και να γυαλίζει. Όχι παραπάνω απο 2 λεπτά γιατί θα χαλάσει η υφή. Αποθηκεύετε σε βάζο και
διατηρείται στο ψυγείο για έναν μήνα.

ginger apple crumble

Ή κάτι σαν μηλόπιτα...
Μη φανταστείτε την ελληνική μηλόπιτα, την τύπου κεικ με το έντονο άρωμα κανέλας με τις ροδέλες μήλου απο πάνω.(Εμένα τουλαχιστον αυτη η εικόνα μου έρχεται στην ιδέα της μηλόπιτας!)Δεν μπορώ να την πετύχω ποτέ έτσι όπως θέλω να είναι!Εχω επιχειρήσει πολλές φορές να διαβάσω και να ακολουθήσω συνταγες της συγκεκριμένης εκδοχής με λεπτομέρεια γραμμαρίου, και ποτέ δεν έχω το ακριβές αποτέλεσμα που επιθυμώ.Δεν μπορώ να φτάσω σε αυτή τη νοσταλγική γεύση που με ταξιδεύει στα παιδικά μου χρόνια...Οπότε έψαξα να βρώ άλλες εκδοχές.

Η συγκεκριμένη είναι πιο πολύ μια εκδοχή του βρετανικού apple pie...Για την ακρίβεια του apple crumble.Δεν μπορώ να καταλάβω τι είναι αυτο που κάνει τη συγκεκριμένη μηλόπιτα τόσο διαφορετική και νόστιμη.
 Ίσως να είναι το αμυδρό άρωμα του τζίντζερ που "ακογεται" σε κάθε μπουκια.
Ίσως να είναι το χοντροκομμένο τρίμμα φουντουκιου που της δίνει μια πραλινένια νότα.
Η απλά φταίει το τραγανό crumble που την απογειώνει!

Υλικά για τη βάση :
4 μεγάλα κόκκινα μήλα
1/4 της κούπας ζάχαρη μαυρη
1 κουταλιά χυμό λεμονιού
1/2 κουταλάκι του γλυκού κανέλα

Υλικά για το crumble :
1 φλιτζάνι κοσκινισμένο αλεύρι
1 φλιτζάνι σπασμένα φουντούκια
1 φλιτζάνι αλεσμένη βρώμη
1/4 φλυζανι μαύρη ζάχαρη
150 γρ.βούτυρο πολύ κρύο κομμένο σε κύβους
1 κουταλιά κανέλα
1/2 κουταλιά τζίντζερ σκόνη

Εκτέλεση :

Ξεφλουδίζουμε και κόβουμε τα μήλα σε φέτες και κάθε φέτα σε 3-4 μικρότερα κομμάτια.
Τα ρίχνουμε σε μια κατσαρόλα και ρίχνουμε απο πάνω, την κανέλα ,τη ζάχαρη , και το χυμό λεμονιού.Φήνουμε να βράσουν σε χαμηλή φωτια για περίπου 20-25 λεπτά, μέχρι να εχουν μαλακώσει αλλα να μην ειναι πουρες. Πρεπει να "κρατάνε" ελαφρώς.Ανακαεύουμε ανα διαδτήματα με μια ξυλικη κουτάλα για να μη κολλήσουν.
Όταν εχουν βράσει  τα βγάζουμε απο τη φωτιά και τα αφήνουμε στην άκρη για να κρυώσουν.
Οταν έχουν κρύωσει ξεκινάμε να φτιάχνουμε το κραμπλ.
Ρίχνουμε όλα τα υλικα σε μια λεκκάνη και τα ζυμώνουμε φτιαχνοντας μια ψιχουλιαστη ζύμη. Το ζυμώνουμε, τριβοντας με τα δάχτυλα μας τη ζύμη.


Ταιριάζει πάρα πολύ με παγωτό βανίλια και σιρόπι καραμέλα!

Πίτσα (ζύμη ,σάλτσα και topping)

Παντοτινό δίλημμα : σουβλάκι (σάντουιτς, τυλιχτό, πιτόγυρο...πείτε το όπως θέλετε..) ή πίτσα.
Πόσες φοιτητικές  βραδιές ξεκινούσαν με την εξής ερώτηση: Θα παραγγείλουμε? Πόσα φοιτητικά τραπεζώματα έχει σώσει η πίτσα εν τέλει. Και πόσες όμορφες αναμνήσεις έχουν δημιουργήσει αυτά τα τραπεζώματα....
Οι μισοί να θέλουν σουβλάκια ,οι άλλοι μισοί πίτσα. Εγω σίγουρα έκλινα πάντα προς τη μεριά της πίτσας. Είτε είναι μεσημέρι είτε είναι βράδυ.Τώρα που το καλοσκέφτομαι ότι ώρα και να είναι ο ζυγός έγερνε προς τη μεριά της πίτσας.
Φοιτητές δεν είμαστε εδώ και λίγα χρόνια, άλλα το συνήθειο έχει καθιερωθεί. Κάθε Σάββατο βράδυ υπάρχει στο τραπεζάκι του σαλονιού, μια πελώρια στρόγγυλη, μοσχομυριστή πίτσα.Με ό,τι μπορείτε να φανταστείτε από υλικά!Έχω δοκιμάσει να βάλω και αυγό μάτι πάνω με παράδοξο μεν άλλα υπέροχο αποτέλεσμα!Άλλη φορά πάλι είχα βάλει ψιλοκομμένο φιλέτο κοτόπουλο με μια σώς mexican style και έγινε άλλο πράγμα!

Για αυτό μου αρέσει τόσο πολύ η πίτσα!Είναι δημιουργία και η καλή πίτσα είναι τέχνη... αφήνει την φαντασία σου ελεύθερη να βάλεις πάνω ότι έχεις στο ψυγείο στους πιο παράτολμους συνδυασμούς!
Σαν λάτρης της λοιπόν, μπορώ να πω ότι εχω αναπτύξει "ιδιοτροπίες ".Δεν ικανοποιούμαι με τίποτα κάτω του απλώς καλού.

 Συνειδητοποιώ ότι όσο περνάνε τα χρόνια ακόμα πιο "μυστήρια " γίνομαι σε αυτό το θέμα.Βάζω περισσότερα κριτήρια για να κρίνω αν μια πίτσα είναι καλή η κακή. Κατά τη άποψη μου πάντα γιατί είναι θέμα γούστου αυτό. Άλλος προτιμάει πιο φουσκωτή ζύμη, άλλος πιο λεπτή, άλλος λατρεύει την μαργαρίτα, άλλος θέλει μπόλικα αλλαντικά. Όλα δεκτά...Όλοι όμως θα συμφωνήσουμε στο ότι πρέπει να είναι προσεγμένη( όχι αχόρταγη και λιπαρή) και φτιαγμένη με μεράκι ,φροντίδα και αγάπη.Αλλά η άποψη μου είναι ότι πέρα από τη σωστή ζύμη, βασικότερο ρόλο παίζει η σάλτσα. Ενώνει όλες τις γεύσεις και της δίνει την απαραίτητα υγρασία και νοστιμιά. Πρέπει να είναι αλμυρή  γλυκιά και αρωματική. Mε αρώματα βασιλικού και θυμαριού από τον κήπο μου να δεσπόζουν , έχουμε εγγυημένη επιτυχία...Νομίζω ό,τι η ένταση και η πολυπλοκότητα αυτών των αρωμάτων καθορίζει αν η πίτσα θα απογειωθεί η όχι!

 Προτιμώ την ζύμη της ελαφριά, λεπτή και μαλακή αλλά ξεροψημένη από κάτω με λίγα υλικά πολύ καλης ποιότητας!
Σας παραθέτω την συνταγή που έχω επιλέξει για να καλύψω τα ιδιότροπα γούστα μου...

Υλικά για τη ζύμη :
500 γρ. αλεύρι
350 ml νερό χλιαρό
1 κουταλάκι ζάχαρη
10 γρ. αλάτι
8 γρ. ξηρή μαγιά
2 φλιτζανάκια του καφέ ελαιόλαδο.
Λιγο σιμιγδάλι για το άνοιγμα του φύλλου

Υλικά για τη σάλτσα:

λίγο λάδι

80 γρ. πελτέ ντομάτας.

4 κουταλιές κέτσαπ

1 τριμμένο κρεμμυδάκι

1 σκελίδα σκόρδο

2 φέτες μπέικον

Αλάτι

ζάχαρη

λίγο πιπέρι

Θυμάρι, βασιλικός (φρέσκακατά προτίμηση)

Τopping :

750 γρ. mozzarela καλής ποιότητας τριμμένη.

400 γρ. μανιτάρια champignon κομμένα σε φέτες

10 φέτες ζαμπόν κομμένες σε μεσαία κομμάτια

10 φέτες μπέικον κομμένες σε μικρά κομμάτια

1 κόκκινη πιπεριά κομμένη σε ροδέλες

Εκτέλεση :
Διαλύουμε τη μαγιά σε λίγο χλιαρό νερο.
Κοσκινίζουμε το αλεύρι σε μια λεκάνη και ρίχνουμε το αλάτι και τη ζάχαρη στο κέντρο. Ανακατεύουμε και κάνουμε μια λακκούβα στη μέση ,όπου ρίχνουμε το λίγο νερό με τη μαγιά. 
Ξεκινάμε να φέρνουμε κάθε φορά λίγο λίγο το αλεύρι στη λακκούβα και ρίχνουμε σταδιακά και άλλο νερό .Το οποίο φροντίζουμε να είναι πάντα χλιαρό για να δράσει η μαγιά .Ζυμώνουμε με μαλακές κινήσεις και όχι με βιασύνη γιατί το ζυμάρι μας πρέπει να έχει αρκετό αέρα για να φουσκώσει. Ίσως χρειαστεί στην πορεία να προσθέσουμε και άλλο νερό ή αλεύρι.
Σαν αποτέλεσμα πρέπει να έχουμε ένα μαλακό ζυμάρι το οποίο να ξεκολλάει από τα δάχτυλα και να είναι ελαφρώς υγρό. Τέλος, ρίχνουμε και το λάδι και αφήνουμε το ζυμάρι να ξεκουραστεί και να φουσκώσει το λιγότερο για μία ώρα για να δράσει η μαγιά και να φύγει η μυρωδιά της.

Προχωράμε στη σάλτσα.
Σε ένα τηγάνι ,ρίχνουμε το λάδι και όταν κάψει ρίχνουμε το κρεμμύδι και το τσιγαρίζουμε. Ρίχνουμε και το μπέικον και το τηγανίζουμε μέχρι να βγάλει το λίπος του (δηλαδή το υπέροχο καπνιστό του άρωμα ) και ρίχνουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά εκτός από τα βότανα. Κατεβάζουμε την ένταση του ματιού και αφήνουμε τη σάλτσα να σιγοβράσει για δέκα λεπτά περίπου προσθέτοντας λίγο νερό αν χρειαστεί.

Στρώσιμο της πίτσας.

Αφού έχει περάσει μια ώρα ανοίγουμε τη ζύμη. Ρίχνουμε στον πάγκο της κουζίνας λίγο ψιλό σιμιγδάλι και τοποθετούμε το ζυμάρι μας. Ρίχνουμε λίγο αλεύρι πάνω και το ανοίγουμε με τον πλάστη. Υπολογίζουμε  η διάμετρος του φύλλου να είναι όσο το μεγάλο ταψί της κουζίνας. Το πάχος πρέπει να το πολύ πέντε χιλιοστά, γιατί στο ψήσιμο θα φουσκώσει το ζυμάρι ακόμα λίγο.
Ρίχνουμε στο ταψί λίγο λάδι και στρώνουμε τη ζύμη μας και από πάνω βάζουμε μπόλικη από τη σάλτσα που φτιάξαμε.
Στρώνουμε τα υπόλοιπα υλικά με την εξής σειρά : ζαμπόν , mozzarela, μπέικον  μανιτάρια, πιπεριές και τη βάζουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς να ψηθεί για περίπου είκοσι λεπτά.
Αφήνουμε να κρυώσει και σερβίρουμε!