Koκκινιστό κοτόπουλο με μακαρόνια

Υλικά για το κοτόπουλο :
Ένα κοτόπουλο ελευθέρας βοσκής κομμένο σε έξι κομμάτια(με πέτσα ή χωρίς )
1 μεγάλο κρεμμύδι τριμμένο
2 σκελίδες σκόρδο
1 ποτήρι του κρασιού ξηρό κόκκινο κρασί
600 γρ. τριμμένες και ξεσποριασμένες ντομάτες
2 κουταλιές πελτέ ντομάτας
μισή κούπα ελαιόλαδο
2 φύλλα δάφνης
6-7 κόκκους μπαχάρι
μιάμιση κουταλιά αποξηραμένο θυμάρι
μια πρέζα ζάχαρη
ένα ξύλο κανέλας
μισό ποτήρι νερό
αλάτι
πιπέρι


400 γρ. σπαγγέτι

τριμμένη ξηρή μυζήθρα

Σε μια φαρδιά κατσαρόλα ρίχνουμε το ελαιόλαδο και σοτάρουμε ανα δόσεις το κοτόπουλο μέχρι να ροδίσει καλά από όλες τις μεριές. Προσθέτουμε στην ίδια κατσαρόλα το κρεμμύδι και σοτάρουμε μέχρι να χρυσίσει. Σβήνουμε με το κρασί, χαμηλώνουμε τη φωτιά, και αφήνουμε να βράσει για πέντε λεπτά μέχρι να εξατμιστεί το αλκοόλ.
Στη συνέχεια ρίχνουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά για το κοτόπουλο ,βάζουμε το καπάκι στην κατσαρόλα και αφήνουμε να βράσει σε πολύ χαμηλή φωτιά για περίπου μία ώρα, μέχρι να ξεκολλάει το κρέας από το κόκκαλο.
Θέλουμε το φαγητό μας να έχει αρκετά νερουλή σάλτσα, οπότε αν χρειαστεί προσθέτουμε κι αλλο νερό.

Βράζουμε τα μακαρόνια σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας κατα δύο λεπτά λιγότερο απ'οτι αναγράφεται. Σουρώνουμε τα μακαρόνια κρατώντας σε μια κούπα λίγο νερό απο αυτό που βράσανε .


Αφαιρούμε τα κομμάτια του κοτόπουλου απο την κατσαρόλα και τα κρατάμε ζεστα, και πετάμε τα δαφνόφυλλα, τα μπαχάρια και την κανέλλα, και ρίχνουμε μέσα στην κατσαρόλα με την σάλτσα τα μακαρόνια και τα αφήνουμε να βράσουνε δύο λεπτά ακόμα. Αν χρειαστεί προσθέτουμε απο το νερό που κρατήσαμε.

Σερβίρουμε πασπαλίζοντας με μπόλικη ξηρή μυζήθρα.

Καλή επιτυχία!

Nιόκι πατάτας με κιμά

Tα νιόκι ή αλλιώς gnocci ,θεωρούνται σήμερα η αρχαιότερη συνταγή ζυμαρικών.
Πιστεύεται ότι οι απαρχές των νιόκι βρίσκονται στην Β. Ιταλία της Ρωμαϊκής εποχής. Ακόμα πιο επικρατέστερη άποψη είναι ότι τα νιόκι έχουν μεσανατολική καταγωγή και αργότερα εισέβαλαν στην κουζίνα των Ιταλών, για να καταξιωθούν σαν ένα κλασσικό ιταλικό φαγητό!
Εκείνες τις εποχές τα νιόκι φτιαχνόντουσαν απο σιμιγδάλι και είχαν διαφορετική μορφή απο τα σημερινά μαλακά μπαλάκια που γνωρίζουμε.Έμοιαζαν περισσότερο με κορν φλεικς.Τότε μάλιστα θεωρούνταν το φαγητό των φτωχών, μιας και όντως είναι πολυ οικονομικά για να τα φτιάξει κάποιος.

Τώρα πια τα νιοκι φτιάχνονται από πουρέ πατάτας και έχουν αυτή τη βελούδινη υφή της πατάτας και μια πικάντικη νότα απο το πεκορίνο που προσθέτουμε κατά την παρασκευή τους.
Σήμερα πλέον, τα βρίσκεις και στα πιο ακριβά εστιατόρια σαν συνοδευτικό σε κρέας ή σαν κυρίως πιάτο με κρέμα και παρμεζάνα.
Η αλήθεια είναι οτι είναι όντως πολύ οικομικά και πάρα πολυ νόστιμα, χρειαζονται όμως χρόνο για να φτιαχτουν. Το κάθε ένα φτιάχνεται ξεχωριστά ,οπότε ειναι κάπως "μπελαλίδικα"...
Εγώ κάθε φορά που κατaπιάνομαι με μια τέτοια λεπτοδουλεια στην μαγειρική το κάνω σε μέρες που έχω τις μαύρες μου (προκύπτει εντελώς τυχαία αυτο...), και λειτουργει πάνω μου σαν εργοθεραπεία.Για την ακρίβεια, όσο πιο λεπτοδουλειά είναι και όσο πιο πολύ ώρα χρειάζεται τόσο πιο ευεργετικά λειτουργει πάνω μου.Ειδικά αν το αποτέλεσμα είναι τόσο απρόσμενα γευστικό όπως σε αυτη τη συνταγή.... Και είμαι σίγουρη πως δεν είμαι η μόνη...

Υλικά :

1 κιλό πατάτες βρασμένες με τη φλούδα
600 γρ. αλεύρι σκληρό
3 αυγά
150 γρ. πεκορίνο τριμμένο (ή κάποιο άλλο πικάντικο τυρί)
1 πρέζα αλάτι
1 κουτ. γλυκου μοσχοκάρυδο





Εκτέλεση: Bουρτσίζουμε καλά τις πατάτες κάτω από τρεχούμενο νερό. Τις βάζουμε σε μια μεγάλη κατσαρόλα και προσθέτουμε κρύο νερό, τόσο που να τις σκεπάζει, και χοντρό αλάτι. Τις βράζουμε για 25 - 30 λεπτά ή μέχρι να μαλακώσουν (τις τρυπάμε με ένα πιρούνι για να δούμε αν έγιναν). Τις στραγγίζουμε και τις αφήνουμε να κρυώσουν ελαφρώς. Τις ξεφλουδίζουμε και τις περνάμε από το μύλο λαχανικών (στον ψιλό κόφτη). Αν δεν έχουμε, τις λιώνουμε με πρες πουρέ ή με πιρούνι, αλλά θα πρέπει να επιμείνουμε για να μη μείνουν κομμάτια.
 Προσθέτουμε τα αυγά και το αλεύρι (τα 600 γρ.), αλατοπιπερώνουμε και πασπαλίζουμε με το μοσχοκάρυδο. Ανακατεύουμε να ενωθούν τα υλικά.

Χωρίζουμε το μείγμα σε δύο ίσα μέρη, στα οποία δίνουμε σχήμα μακριού «λουκάνικου», διαμέτρου 2 εκατοστών. Τα κόβουμε σε κομματάκια μήκους 2 εκ. και τα πιέζουμε ελαφρώς με τα δόντια ενός πιρουνιού, για να αποκτήσουν το χαρακτηριστικό «κυματιστό» σχήμα των νιόκι. Τα ρολάρουμε ελαφρά σε αλεύρι, για να μην κολλήσουν. Γεμίζουμε μια μεγάλη κατσαρόλα με νερό, προσθέτουμε αλάτι και 1 κουτ. σούπας ελαιόλαδο και το βάζουμε να βράσει. Βυθίζουμε τα νιόκι λίγα - λίγα. Δίπλα στην κατσαρόλα βάζουμε ένα μπολ με κρύο νερό και παγάκια. Οταν τα νιόκι ανέβουν στην επιφάνεια (μετά 3 λεπτά περίπου), τα βγάζουμε από την κατσαρόλα με τρυπητή κουτάλα και τα περνάμε για 1 λεπτό από το παγωμένο νερό. Τα βγάζουμε αμέσως και τα απλώνουμε πάνω σε μια πιατέλα την οποία έχουμε αλείψει με ελαιόλαδο. Συνεχίζουμε την ίδια διαδικασία μέχρι να βράσουμε όλα τα νιόκι.


Για τη σάλτσα κιμά:

500 γρ. κιμά μοσχαρίσιο
1 μικρό κρεμμύδι τριμμένο
2 σκελίδες σκόρδο τριμμένες
μια κονσέρβα κονκασέ περασμένη στο μούλτι
1 κοφτή κουταλιά πελτέ ντομάτας
1/2 κουταλιά θυμάρι
1/2 κουταλιά δεντρολίβανο
120 ml. κόκκινο κρασί
 αλάτι ,πιπέρι,
2 κουταλιές ελαίολαδο
ελάχιστο νερό



Εκτέλεση:

Ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε μέτρια φωτιά και προσθέτουμε τον κιμά,το κρεμμύδι και το σκόρδο και τα σιγοβράζουμε ,ανακατευοντας με μια ξύλινη κουτάλα μέχρι να αλλάξει χρώμα ο κιμάς και να ξεσβωλιάσει.
Προσθέτουμε το κρασί και αφου εξατμιστεί το αλκοόλ, προσθέτουμε το κονκασέ, τον πελτέ ,ελάχιστον νερό και τα μυρωδικά και αφήνουμε να βράσει για 20 λεπτά περίπου .


Ανακατευουμε τα νιόκι με τη σάλτσα κιμά και πασπαλίζουμε με τριμμενο τυρι. Εγώ προτίμησα να βάλω ανθότυρο για πιο ουδέτερη γεύση και σερβίρουμε.

Ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε μέτρια φωτιά σε μια μικρή κατσαρόλα και προσθέτουμε τον κιμά μαζί με το κρεμμύδι και το σκόρδο. Τα μαγειρεύουμε για 10-15', μέχρι να μαλακώσει το κρεμμύδι και να αλλάξει χρώμα ο κιμάς.
Ρίχνουμε το κρασί και περιμένουμε λίγη ώρα να εξατμιστεί το αλκοόλ.
Προσθέτουμε το χυμό ντομάτας και τα μυρωδικά. Αλατοπιπερώνουμε τον κιμά σύμφωνα με τα γούστα μας, σκεπάζουμε την κατσαρόλα και τον αφήνουμε να βράσει σε μέτρια φωτιά για 40' περίπου, μέχρι να εξατμιστούν τα περισσότερα υγρά.
Μόλις είναι έτοιμος, αποσύρουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά και προσθέτουμε το τριμμένο τυρί. Ανακατεύουμε ζωηρά με μια ξύλινη κουτάλα και αφήνουμε τον κιμά στην άκρη. - See more at: http://theonewithallthetastes.blogspot.com/#sthash.okHlNi19.dpuf

250 ml ξηρό κόκκινο κρασί

250 ml ξηρό κόκκινο κρασί

Κοτόπουλο με κάρυ ,γάλα καρύδας και ζυμαρικά

Νομίζω ότι ο τίτλος ακούγεται κάπως παράξενος...Κοτόπουλο με κάρυ..Καλά ως εδώ.
Κοτόπουλο με κάρυ και γάλα καρύδας..Ακόμα καλύτερα!
Τα ζυμαρικά όμως πως συνδέονται?
Μήπως μπλέχτηκαν πολλές διαφορετικές κουλτούρες σε αυτό το πιάτο?

Σίγουρα μπλέχτηκαν...Αυτό το πιάτο έχει κάτι από Ινδία, κάτι από Καραϊβική , κάτι από Ιταλία...
Αυτό το μπλέξιμο δημιουργεί όμως ένα πολύ ευχάριστο ξάφνιασμα στον ουρανίσκο. Σε κάθε μπουκιά ταξιδεύεις γευστικά σε 3 διαφορετικές κουζίνες και το πάντρεμα αυτών !
Κάτι τέτοιο δεν ονομάζουν οι μεγάλοι σεφ fusion ?


Mε τον όρο fusion κουζίνα αναφερόμαστε στο είδος εκείνου του φαγητού που συνδυάζει γεύσεις από διαφορετικές χώρες.
Φαίνεται ότι η fusion κουζίνα είναι η νέα μόδα, αλλά στην πραγματικότητα πάει πολύ πίσω.
Ανέκαθεν οι άνθρωποι συνήθιζαν να αναμιγνύουν διαφορετικές γεύσεις και υλικά .
Αυτό το έκαναν κάποιες φορές κατά τύχη, ή κάποιες φορές για να φτιάξουν μια πιο οικεία γεύση σε αυτούς, ή γιατί ήταν δύσκολο να βρεθούν συγκεκριμένα υλικά σε μια περιοχή οπότε και τα αντικαθιστούσαν με τοπικά προϊόντα .
Ορισμένα αποτελέσματα των fusion πειραματισμών έγιναν πολύ διαδεδομένα και αγαπημένα όπως για παράδειγμα το currywurst, μια απίθανη γερμανική λιχουδιά, που περιέχει λουκάνικο και μια σος φτιαγμένη από αμερικάνικη κέτσαπ και ινδικό κάρυ.
Επίσης ένα fusion γευστικό αποτέλεσμα είναι το Tex-Mex ένα συνονθύλευμα γεύσεων του Τέξας και του Μεξικού που συνορεύουν γεωγραφικά.Το αποτέλεσμα αυτό είναι απλά εκρηκτικό!

Αν το καλοσκεφτούμε όλοι κάνουμε τέτοιου είδους πειραματισμούς στην κουζίνα μας.
Κάποιοι από εμάς αγαπάμε τη σόγια, το ταμπάσκο, το κάρυ και τα προσθέτουμε στα φαγητά που φτιάχνουμε κάνοντας έτσι ένα πιο... fusion πιάτο.

Ο δικός μου τελευταίος τέτοιος πειραματισμός, ήταν το φαγητό που θα σας παρουσιάσω σήμερα!
Με περιττή περηφάνια θα έλεγα, μιας και το αποτέλεσμα μας ενθουσίασε!

Υλικά :

300 γρ. ζυμαρικά φιογκάκι χρωματιστά

1 φιλέτο στήθος κοτόπουλο χωρίς πέτσα, κομμένο σε μικρές λωρίδες
1 κολοκυθάκι τριμμένο στην χοντρή μεριά του τρίφτη
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
2 σκελίδες σκόρδο τριμμένες
μισή κόκκινη πιπεριά κομμένη ζουλιέν
μισή κονσέρβα γάλα καρύδας
2 κοφτές κουταλιέςτου γλυκού κάρυ καλής ποιότητας( μπορείτε να βάλετε αν θέλετε λιγότερο ή περισσότερο)
150 γρ. τριμμένη παρμεζάνα
ελαιόλαδο
αλάτι -πιπέρι

Εκτέλεση :

Βράζουμε τα μακαρόνια σε άφθονο αλατισμένο νερό 1 λεπτό λιγότερο απ'οτι λέει στη συσκευασία.Τα σουρώνουμε και κρατάμε σε μια κούπα λίγο νερό απο την κατσαρόλα.

Σε ένα μεγάλο τηγάνι ,ρίχνουμε λίγο ελαιόλαδο και τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι μέχρι να χρυσίσει.Στη συνέχεια ρίχνουμε και το σκόρδο και την κόκκινη πιπεριά και συνεχίζουμε το σωτάρισμα, προσέχοντας να μην καει το σκόρδο και να μην έχει μαλακώσει τελείως η πιπεριά.
Αλατοπιπερώνουμε το κοτόπουλο, το προσθέτουμε στο τηγάνι και το τηγανίζουμε για λίγα λεπτά , μέχρι να έχει μαγειρευτεί και να μην είναι ωμό στο εσωτερικό του.
Στη συνέχεια πρεσθέτουμε και το τριμμένο κολοκυθάκι και το κάρυ και αφήνουμε το φαγητό μας να μαγειρευτεί για 4 λεπτά, εως ότου το κοτόπουλο έχει πάρει χρώμα και το κολοκυθάκι έχει μαγειρευτεί αλλα παραμένει τραγανό.
Τέλος ρίχνουμε και το γάλα καρύδας, χαμηλώνουμε τη φωτιά και σιγοβράζουμε για άλλα 3 λεπτά, μέχρι να πήξει η σάλτσα μας.


Έπειτα ρίχνουμε στο τηγάνι τα σουρωμένα μακαρόνια, ανακατέυουμε να πάει παντού η σάλτσα και προσθέτουμε λίγο απο το νερό που κρατήσαμε απο το βράσιμο των μακαρονιών και αφήνουμε το τηγάνι σε χαμηλή φωτια για 1 λεπτό. Αυτο θα βοηθήσει τη σάλτσα να δέσει και να ενσωμετωθουν όλα τα υλικά με τα μακαρόνια.
Τέλος πασπαλίζουμε με την τριμμένη παρμεζάνα και άφθονο πιπέρι και σερβίσουμε.

Παραδοσιακό γιουβέτσι μακεδονίτικο

Αυτό το πιάτο...Πόσες αναμνήσεις μπορεί να ξυπνάει άραγε?Μόνο το άρωμα των μπαχαρικών που ξεχειλίζουν την ώρα που σιγοβράζει το κρέας καταφέρνει να ξυπνήσει πολλές μνήμες..Άρωμα χαρακτηριστικό,γεμάτο και έντονο που σε πάει πολλά χρόνια πίσω.Θυμάμαι σαν πιτσιρίκι, την ώρα που επέστρεφα από το σχολείο, να το μυρίζω από τον δρόμο έξω από το πατρικό μου και να προσπαθώ να μαντέψω ¨τι θα φάμε σήμερα"...Και όταν πλέον ορμούσα στην κουζίνα και άνοιγα την κατσαρόλα την χαρά που έπαιρνα!

Γενιές και γενιές έχουμε μεγαλώσει με αυτό!Συνήθως διακοσμούσε τα Κυριακάτικα τραπέζια όπου μαζευόταν όλη η οικογένεια...Το γιουβέτσι συνδέεται με όμορφες,ζεστές οικογενειακές στιγμές.Αν κάποιος με ρωτούσε ποιο είναι το πιο χαρακτηριστικό της Ελληνικής κουζίνας θα έλεγα σίγουα ότι είναι το αγαπημένο γιουβέτσι.

Προσωπικά ,είμαι άνθρωπος που θα "πειράξω" μια συνταγή. Συνήθως ψάχνω να προσθέσω κάποιο υλικό ή να αφαιρέσω κάποιο που δεν με γεμίζει.Βασικά, δεν θυμάμαι να έχω ακολουθήσει ποτέ συνταγή κατά γράμμα.

Ε λοιπόν το γιουβέτσι είναι αυτό που δεν έχω τολμήσει να πειράξω καθόλου στα υλικά του!Οι συνταγές που ανέπτυξαν οι γιαγιάδες,μανάδες και λοιπά, είναι εξαιρετικές από μόνες τους!

Το μόνο που προσθέτω απαραίτητα στο πιάτο μου, είναι ένα μεγάλο κομμάτι πικάντικη φέτα!

Υλικά :

500 γρ. μοσχάρι κομμένο σε μεγάλα κομμάτια 

μισό ποτήρι ημίγλυκο κρασί

3 τριμμένες ώριμες ντομάτες
1 μεγάλο τριμμένο κρεμμυδι
3 σκελίδες σκόρδο

1-2 ποτηρια ζεστό νερό

2 κουταλιές πελτέ ντομάτας

1 φλιτζάνι ελαιόλαδο

κανέλα (1 ξύλο) 

λιγο μοσχοκάρυδο (είναι το κατιτίς που απογειώνει το πιάτο )

μπαχάρι σε κόκκους (5-6 σποράκια) 

αλάτι, πιπέρι

300 γρ. κριθαράκι

Εκτέλεση:
Πλένουμε προσεκτικά το κρέας, το σκουπίζουμε με μια καθαρή πετσέτα να μην εχει καθόλου νερο και αλατοπιπερώνουμε ελαφρώς το κρέας.Ρίχνουμε στην κατσαρόλα το λάδι και αφου είναι καυτο, ρίχνουμε το κρέας. Σωτάρουμε το κρέας αρκετή ωρα μέχρι να αρχίσει να σκουραίνει.Το βασικότερο για να πετύχουμε μαλακό κρέας ειναι αρκετο σωταρισμα σε δυνατή φωτιά. Με αυτο τον τρόπο θωρακίζει το κρέας τα υγρα του στο εσωτερικό και παραμένει τρυφερο και ζουμερο.
Αφου εχει σωταριστει το κρέας ριχνουμε το κρεμμυδι στην κατσαρολα και τα σωταρουμε μαζι.Μετα απο 3-4 λεπτα ρίχνουμε και τις σκελίδες σκόρδου και ρίχνουμε το κρασι. Βράζουμε όλα αυτα για λίγη ώρα μέχρι να εξατμιστεί το αλκοόλ, χαμηλώνουμε τη φωτια και ρίχνουμε την τριμμένη ντομάτα, τον πελτέ και το νεράκι και τα αφήνουμε να σιγοβράσουν για 10 λεπτά.
Στη συνέχεια ρίχνουμε τα μπαχαρικά (οι ποσότητες που έχω δώσει είναι οι ποσότητες που προτιμώ εγω, ειναι ενδεικτικες οποτε) και αφήνουμε το φαγητό να βράσει για μιάμιση ώρα μέχρι το κρέας να έιναι πολύ μαλακο, και στην κατσαρόλα να υπάρχει μπόλικο ζουμι.
Τώρα προχωράμε στο κριθαράκι.

Aφαιρουμε απο την κατσαρόλα τα κομμάτια του κρέατος και υπολογίζουμε πόσο ειναι το ζουμι, χρησιμοποιώντας μια κούπα. Η αναλογία για να έχουμε al dente και οχι λασπωμένο κριθαράκι ειναι 1 μέρος κριθαράκι προς 3 μέρη υγρό. Οπότε αναλογικά συμπληρώνουμε το ζουμάκι με νερό ζεστό και φέρνουμε την κατσαρόλα σε βρασμό.To κριθαράκι θέλει 15 λεπτά για να βρασει και στα τελευταία 2 λεπτά ρίχνουμε και το κρέας να ζεσταθεί.
Αποσύρουμε απο τη φωτιά και σερβίρουμε με μπόλικο φρέσκο πιπέρι και φετα!