Κοτόπουλο tikka masala

Οταν ακούμε τις λέξεις ινδική κουζίνα, φανταζόμαστε πιάτα με μπόλικο κόλιανδρο και ακόμα περισσότερο κάρι, όπου υπερισχύει το κρέας έναντι των λαχανικών, με σάλτσες αρωματικές και έντονες, σερβιρισμένα με μια γενναία ποσότητα απο ρύζι ατμου. Κάπως έτσι είναι και το φαγητό της σημερινής μου ανάρτησης.

Ενα ινδικό πιάτο ,που έχει γίνει πολύ δημοφιλές τα τελευταία χρόνια και αντιπροσωπεύει την Ινδία, ειναι to tikka masala. Για την ακρίβεια ο Υπουργός Εξωτερικών της Μ.Βρετανίας για να δείξει την διασημότητα αυτού του πιάτου, είπε αστειευομενος ότι θα έπρεπε να ανακηρυχθεί το εθνικό τους πιάτο! Tikka σημαίνει "κομμάτι" στα ινδικά, το masala προέρχεται απο τα κυριότερα μίγματα μπαχαρικών, τα garam masala, το οποίο αποτελείται απο διάφορα μπαχαρικά, σε πολύ συγκεκριμένες ποσότητες όμως, για να μην χαθεί το χαρακτηριστικό γευστικό αποτέλεσμα. 

Για μένα το tikka masala είναι ο παράδεισος της γεύσης! Θα μπορούσα να τρώω κάθε μέρα αυτό το φαγητό και κάθε ώρα( κινδυνεύοντας με διάτρηση στομάχου, γιατί είναι αρκετά καυτερό...). Είναι αρωματικό, πικάντικο, χρωματιστό και αρχοντικό και όταν το τρώω με κάνει να χαμογελώ.

 Ωστόσο ,όταν διάβασα γι 'αυτό στο ίντερνετ ( χάρη στην περίεργη τάση μου να βρίσκω την ιστορία πίσω απο τα φαγητά που τρώμε ) , συνειδητοποιώ ότι το πιο δημοφιλές αυτό ινδικό πιάτο μπορεί εν τέλει να μην έχει καν ινδική προέλευση!

Η ιστορία του tikka masala ξεκινάει 5000 χρόνια πρίν, όταν στην Ινδία άρχισαν να δημιουγούνται oι πρώτοι φούρνοι tandoori. Εκείνη την εποχή οι ντόπιοι είχαν κοτέτσια και συνειδητοποίησαν ότι η μαγειρεμένη κότα στο tandoori παίρνει μια πολύ νόστιμη καπνιστή γεύση! 

Τα κοτόπουλα ψηνόντουσαν ολόκληρα, μέχρι που ο αυτοκράτορας Babur, είχε μια φοβία οτι θα πνιγεί απο κόκκαλο κότας, και απαίτησε να μαγειρευεται μόνο το καθαρό κρέας χωρίς το κόκκαλο. Eξ ου και το tikka.

Mε το πέρασμα του χρόνου, η συνταγή βελτιώθηκε και περιλάμβανε το μαρινάρισμα του κρέατος σε γιαούρτι και μπαχαρικά για να γίνει πιο τρυφερό.

Η ιστορία από εδώ και πέρα όμως μπερδεύεται. Το κύμα μεταναστευσης από την Ινδία στην Βρετανία έφερε νέες παραδόσεις και πολυπολιτισμικότητα. Τα ινδικά εστιατόρια άρχισαν να ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια παντού και στην προσπάθεια τους να γίνουν αποδεκτές οι αυθεντικές Ινδικές γευσεις σε έναν Ευρωπαικο λαό, άρχισαν να κάνουν κάποιες αλχημείες και πειραματισμούς στις κουζίνες τους.

Η πιο διαδεδομένη "θεωρία" είναι ότι το πιάτο tikka masala δημιουργήθηκε στα εστιατόρια της Γλασκόβης από Ινδούς σεφ και ότι εν τέλει δεν έχει τόση παράδοση όπως η αρχική μορφή του που ήταν το κοτόπουλο tikka. Kάποιοι πάλι υποστηρίζουν ότι αυτό το πιάτο είναι το γευστικό αποτέλεσμα που προέκυψε από το πάντρεμα πολλών γευστικών παραδόσεων, συμπεριλαμβανομένης της Ινδικής, Βρετανικής, και του Μπαγκλαντές. 

Άσχετως απο την μυστηριώδη προέλευση του, το κοτόπουλο tikka masala έχει την δική του θέση στο βασίλειο των φαγητών. Σήμερα υπάρχουν πάνω απο 50 εκδοχές αυτού του πιάτου, πάντα όμως με βασικό στοιχέιο τα κομμάτια κοτόπουλου και μια κρεμώδη κόκκινη σάλτσα.

Υλικά για τη μαρινάδα:

700 γρ. κοτόπουλο φιλέτο σε κομμάτια( εγω προτίμησα μπούτι)

1 κούπα στραγγιστό γιαούρτι

1 κουταλιά χυμό λεμόνι

1 κουταλιά σπόρους κάρδαμου

1/2 κουταλάκι σπόρους κόλιανδρου σπασμένους 

1/2 κουταλάκι γαρύφαλλο

2 κουταλάκια σκόνη κύμινο

1 κουταλάκι σκόνη κανέλα

2 κουταλάκια πιπέρι καγιέν

1/2 κουταλάκι μαυρό πιπέρι

Υλικά για τη σάλτσα :

1 σκελίδα σκόρδο τριμμένη

1 μεσαίο κρεμμύδι τριμμένο

1 κουταλάκι τριμμένο τζίντζερ

1 κουταλιά βούτυρο

1 κουταλιά κανέλα

1 καυτερή πιπεριά ψιλοκομμένη

2 κουταλάκια κύμινο

2 κουταλάκι πάπρικα

1,5 κουταλιά αλάτι

1 κονσέρβα κονκασε

2 κ. σ. πάστα ντομάτας

μισή κούπα νερό

κόλιανδρο για το σερβίρισμα

Εκτέλεση:

Bάζουμε όλα τα υλικά για τη μαρινάδα σε ένα μπολ, ανακατεύουμε και ρίχνουμε τα κομμάτια κοτόπουλο, προσέχοντας να πάει το μίγμα της μαρινάδας παντού. Τα βάζουμε για τουλάχιστον 5 ώρες στο ψυγείο.

Προθερμαίνουμε τον φούρνο , βγάζουμε το κοτόπουλο από την μαρινάδα χωρίς όμως να το σκουπίσουμε και το τοποθετούμε σε ένα ταψάκι. Ψήνουμε το κοτόπουλο για 7-8 λεπτά στους 180 βαθμούς.

Ζεσταίνουμε σε ένα φαρδύ τηγάνι το βούτυρο και τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι, μεχρι να χρυσίσει και ρίχνουμε το σκόρδο και το τζίντζερ μέχρι να πάρουν χρώμα.

Προσθέτουμε την κανέλα, την πάπρικα και το κύμινο, και τα γυρνάμε λίγο στο τηγάνι μέχρι να βγάλουν τα αρώματα τους.

Ρίχνουμε το κονκασέ ,τον πελτέ και μισή κούπα ζεστό νερό και αφήνουμε να σιγοβράσει για 10 λεπτά.

Μετά τα δέκα λεπτά, ρίχνουμε και τα μισοψημένα φιλετάκια στη σάλτσα και τα αφήνουμε να βράσουν για άλλα δέκα λεπτά. 

Σερβίρουμε με ρύζι basmati ή jasmine και πασπαλίζουμε προαιρετικά με τον κόλιανδρο.

Καλή επιτυχία.

Koκκινιστό κοτόπουλο με μακαρόνια

Υλικά για το κοτόπουλο :
Ένα κοτόπουλο ελευθέρας βοσκής κομμένο σε έξι κομμάτια(με πέτσα ή χωρίς )
1 μεγάλο κρεμμύδι τριμμένο
2 σκελίδες σκόρδο
1 ποτήρι του κρασιού ξηρό κόκκινο κρασί
600 γρ. τριμμένες και ξεσποριασμένες ντομάτες
2 κουταλιές πελτέ ντομάτας
μισή κούπα ελαιόλαδο
2 φύλλα δάφνης
6-7 κόκκους μπαχάρι
μιάμιση κουταλιά αποξηραμένο θυμάρι
μια πρέζα ζάχαρη
ένα ξύλο κανέλας
μισό ποτήρι νερό
αλάτι
πιπέρι


400 γρ. σπαγγέτι

τριμμένη ξηρή μυζήθρα

Σε μια φαρδιά κατσαρόλα ρίχνουμε το ελαιόλαδο και σοτάρουμε ανα δόσεις το κοτόπουλο μέχρι να ροδίσει καλά από όλες τις μεριές. Προσθέτουμε στην ίδια κατσαρόλα το κρεμμύδι και σοτάρουμε μέχρι να χρυσίσει. Σβήνουμε με το κρασί, χαμηλώνουμε τη φωτιά, και αφήνουμε να βράσει για πέντε λεπτά μέχρι να εξατμιστεί το αλκοόλ.
Στη συνέχεια ρίχνουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά για το κοτόπουλο ,βάζουμε το καπάκι στην κατσαρόλα και αφήνουμε να βράσει σε πολύ χαμηλή φωτιά για περίπου μία ώρα, μέχρι να ξεκολλάει το κρέας από το κόκκαλο.
Θέλουμε το φαγητό μας να έχει αρκετά νερουλή σάλτσα, οπότε αν χρειαστεί προσθέτουμε κι αλλο νερό.

Βράζουμε τα μακαρόνια σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας κατα δύο λεπτά λιγότερο απ'οτι αναγράφεται. Σουρώνουμε τα μακαρόνια κρατώντας σε μια κούπα λίγο νερό απο αυτό που βράσανε .


Αφαιρούμε τα κομμάτια του κοτόπουλου απο την κατσαρόλα και τα κρατάμε ζεστα, και πετάμε τα δαφνόφυλλα, τα μπαχάρια και την κανέλλα, και ρίχνουμε μέσα στην κατσαρόλα με την σάλτσα τα μακαρόνια και τα αφήνουμε να βράσουνε δύο λεπτά ακόμα. Αν χρειαστεί προσθέτουμε απο το νερό που κρατήσαμε.

Σερβίρουμε πασπαλίζοντας με μπόλικη ξηρή μυζήθρα.

Καλή επιτυχία!

Παγωμένο γιαούρτι με 5 υλικά

Είχα την ευκαιρία αυτό το καλοκαίρι να δοκιμάσω τα περίφημα frozen yoghurt με τα οποία έχουν όλοι λυσσάξει και ενθουσιαστεί λες και είναι μάννα εξ ουρανού. Καινούρια καταστήματα ξεφυτρώνουν συνέχεια σαν τα μανιτάρια, χρησιμοποιώντας κάτι φανταχτερές και ελκυστικές εκφράσεις όπως :  έχει χαμηλές θερμίδες, χαμηλά λιπαρά, έχει γιαούρτι και είναι πολύ υγιεινό.

Και εγώ σαν κοριτσάκι που θέλει να φαίνεται καλλίγραμμο και λαμπερό το καλοκαίρι, ένα απόγευμα που με είχε πιάσει η μανία για κάτι γλυκό, στερήθηκα το αγαπημένο μου παγωτό σοκολάτας ή αυτό εδώ και αγόρασα ένα frozen yoghurt. Στο μαγαζί όταν γέμιζα το μπολάκι μου Του έβαλα και χίλια μύρια μπισκοτάκια-φρουτάκια-σιροπάκια και το έκανα χολιγουντιανή υπερπαραγωγή. Μου κόστισε αρκετά προς μεγάλη μου έκπληξη, αλλα αυτό δεν με ενόχλησε γιατί σκέφτηκα ότι θα είναι καταπληκτικό μιας και βλέπω πολλούς να κυκλοφορουν με ένα τέτοιο στο χέρι. Το δοκίμασα. Τα "μπιχλιμπιδάκια" με τα οποία το στόλισα, ήταν καταπληκτικά ομολογώ. Δεν τα χόρταινα στην ποικιλία τους και στους συνδυασμούς τους...Ως εκεί όμως. Το γιαούρτι μου πέρασε σχεδόν αδιάφορο. Ήλπιζα οτι θα έχει έστω μια υποψία της ευχάριστης δροσιάς του στραγγιστού γιαουρτιού . Καμία σχέση δεν είχε με αυτό. Ένιωθα περισσότερο την βουτυράτη επίγευση της σαντιγί στον ουρανίσκο, παρά τη φρεσκάδα του γιαουρτιού. Για την ακρίβεια αδυνατούσα να το γευτω.
Διάβασα επίσης αργότερα, ότι δεν είναι τόσο αθώο όσο πίστευα, οπότε και δεν το αναζήτησα από τότε.

Χθες το απόγευμα όμως μόλις είχα τελειώσει το ξεπακετάρισμα της μετακόμισης και ήθελα να εγκαινιάσω το νέο μου σπίτι με ένα φρουτένιο γλυκό. (να δοκιμάσω την καινούρια μου κατάψυξη ήθελα για να είμαι απόλυτα ειλικρινής).
Αυτό το παγωτό γιαούρτι είναι  ονειρεμένο! Είχε μια γενναία δόση από γιαούρτι χαμηλών λιπαρών ,ήταν παγωμένο και είχε την γεύση από το απόλυτο φρούτο αυτής της εποχής, του ροδάκινου.

 Γίνεται με μόλις πέντε υλικά, και είναι ότι πιο δροσερό για τα υπόλοιπα καυτά απογεύματα που περνάμε, μέχρι να μπεί για τα καλά το φθινόπωρο.

Υλικά:

4 μεγάλα και ώριμα ροδάκινα ξεφλουδισμένα
1/2 κούπας μέλι (εγω χρησιμοποίησα πευκόμελο)
ελάχιστη σκόνη κανέλας
1 κιλό γιαούρτι στραγγιστό 2%
1 1/2 κουταλάκι εκχύλισμα βανίλιας


Εκτέλεση:

Κόβουμε τα ροδάκινα σε 8 κομμάτια το καθένα, τα στρώνουμε σε ένα ταψί, τα πασπαλίζουμε με την κανέλα και λίγο μέλι και τα ψήνουμε στο γκρίλ για 8 λεπτά περίπου, μέχρι να αρχίσουν να καραμελώνουν και να είναι πολύ μαλακά. Όταν είναι έτοιμα τα βγάζουμε από το ταψί και τα αφήνουμε να κρυώσουν.

Ρίχνουμε στο μίξερ χειρός όλο το γιαούρτι, το μέλι, το εκχύλισμα βανίλιας και τα ροδάκινα και τα χτυπάμε μέχρι τα ροδάκινα να έχουν διαλυθεί. Εγώ προτίμησα να αφήσω μερικά κομματάκια, γιατί μου αρέσει η υφή τους.

Βάζουμε το χτυπημένο γιαούρτι με τα ροδάκινα στο ψυγείο για τουλάχιστον 6 ώρες.

Ρίχνουμε όλο το μείγμα στην παγωτομηχανή και ακολουθούμε τις οδηγίες του κατασκευαστή. Σερβίρουμε αφού το αφήσουμε για 10 λεπτά στο ψυγείο.

Καλή επιτυχία!

Σουηδικά κεφτεδάκια Köttbullar με gravy

Στην Ελλάδα είναι ίσως το πιο γνωστό πιάτο της σουηδικής κουζίνας. Νοστιμότατα κεφτεδάκια, πολύ μικρότερα σε μέγεθος αλλα και διαφορετικά σε γεύση απο τα δικά μας.

Στη Βόρεια Σουηδία είναι σχετικά άπαχα, με ελάχιστο χοιρινό λίπος για αυτο και ειναι πιο στεγνα, ενώ όσο περισσότερο κατεβαίνουμε στο νότο, ανεβαίνει και η ποσότητα του χοιρινόυ (για μένα ανεβαινει και η γευση..)Σε κάποιες περιοχές πάλι προτιμούν να σωτάρουν το τριμμένο κρεμμύδι για να γλυκάνει, ενώ αλλού μπαίνει το κρεμμύδι ώμό ή δεν μπαινει και καθόλου.Επίσης διαδεδομένη σάλτσα για να τα σερίρουμε είναι μια παχιά γκρειβι απο ζωμό κρέατος,να κάθονται πάνω σε μια γερή στρώση απο αυτή, ενώ αλλού πάλι προτιμάται μια φρουτένια μαρμελάδα κράνου για να βουτάει το κεφτεδάκι μέσα και να παιρνει την γλυκα της. Αν βρείτε σε σουπερ μάρκετ ή φτιαχνετε μόνοι σας να δοκιμάσετε τον συνδυασμο, θα ενυπωσιαστειτε!

Η βάση όμως της συνταγής, και αυτό που κάνει τα κεφτεδάκια τόσο αφράτα και ανάλαφρα, ειναι το ότι στον κιμά προσθέτουμε αρκετή ποσότητα απο ξερό ψωμί και γάλα.

 Η πληθώρα των συνταγών για τα "κεφτεδάκια της μαμάς", όπως είναι η παραδοσιακή ονομασία τους, είναι τεράστια, όσο τεράστια ειναι και η παγωμένη αυτή χώρα. Παρόλη την ποικιλία σε υλικά, συνταγές και τεχνικές, ένα πράγμα ειναι κοινό. Το ότι για να γινουν νόστιμα πρέπει να φτιαχτουν με πολύ αγάπη και μεράκι! Είναι τα δύο συστατικά που σε όποιο πιάτο μπουν, το στέφθουν με επιτυχία...

Υλικά για τα κεφτεδάκια:
250 γρ. μοσχαρίσιος κιμάς
250 γρ. χοιρινός κιμάς*
3/4 κούπας χλιαρό γάλα
2 φέτες μπαγιάτικο ψωμί μουλιασμένο στο γάλα και θρυμματισμένο
μισό ματσάκι ψιλοκομμένος μαιντανός
1 βρασμένη και τελείως πολτοποιημένη πατάτα
1 κρεμμύδι τριμμένο
1 αυγό χτυπημένο
λίγο βούτυρο για το σωτάρισμα του κρεμμυδιού
1 κουταλάκι τριμμένο μοσχοκάρυδο
1 κουταλάκι τριμμένη γλυκιά πάπρικα
αλάτι
λευκό πιπέρι (αρκετό από αυτό, τα αρωματίζει υπέροχα)

Yλικά για τη σάλτσα:
150 γρ. ζωμό βοδινού
200 γρ. κρέμα γάλακτος
1 γεμάτη κουταλιά της σούπας βούτυρο
1,5 κουταλιά της σούπας αλευρι
μισό κουταλάκι μαύρη ζάχαρη

Για τα κεφτεδάκια:

Σωτάρουμε το κρεμμύδι στο βούτυρο μέχρι να χρισίσει.  Στη συνέχεια ρίχνουμε το κρεμμύδι στο μίγμα του κιμά και ζυμώνουμε σχολαστικά όλα τα υλικά μαζί για τουλάχιστον 15 λεπτά. Πρεπει το λίπος του κιμά να "σπάσει" για να νοστιμίσουν. Αφού τα ζυμώσουμε, σκεπάζουμε τη λεκάνη με μια μεμβράνη και την βάζουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον 30 λεπτά για να σφίξει. ¨οταν ειναι να τα μαγειρέψουμε τα βγάζουμε απο το ψυγείο και πλάθουμε κεφτεδάκια στο μέγεθος ενός καρυδιού και τα βάζουμε σε μια μεγάλη πιατέλα.

Στρώνουμε ενα ταψί με λαδόκολλα.

Ζεσταίνουμε ένα μεγάλο αντικολλητικό τηγάνι, και ρίχνουμε μέσα 6 κουταλιές της σούπας βούτυρο(μπορείτε βεβαίως να το αντικαταστήσετε με ελαιόλαδο για μια πιο υγιεινη επιλογή, αλλα με διαφορετικό αποτέλεσμα) . Αφού κάψει η όποια λιπαρή ουσία, χαμηλώνουμε τη φωτιά και ρίχνουμε μέσα λίγα κεφτεδάκια κάθε φορά και τα σωτάρουμε για περίπου 2 λεπτά μέχρι να θωρακιστούν και να κρατήσουν τους χυμους τους. Δεν τα τηγανίζουμε εξ ολοκλήρου στο τηγάνι.
Όταν τα βγάζουμε απο το τηγάνι, τα αφήνουμε να στραγγίξουν πάνω σε ένα απορροφητικό χαρτί κουζίνας, και τα στρώνουμε στη στο ταψί με τη λαδόκολλα. Τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς, μέχρι να ψηθούν ομοιόμορφα και να πάρουν ένα καστανό χρώμα.

*Αν δεν επιθυμούμε να βάλουμε χοιρινό κιμά, μπορούμε κάλιστα να τον αντικαταστήσουμε με μοσχαρίσιο. Θα χρειαστεί όμως να προσθέσουμε 4-5 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο.

Για τη σάλτσα:
Ζεσταίνουμε σε ένα τηγάνι το βούτυρο και όταν αυτο κάψει ρίχνουμε πασπαλιστά το αλεύρι και ανακατευουμε με έναν αβγοδάρτη. Φτιάχνουμε έτσι μια αρκετά σφιχτή roux την οποία την ψήνουμε, πάντα ανακατευοντας, μέχρι να αποκτήσει ενα ανοιχτό χρώμα καραμέλας. Προσθέτουμε σταδιακα τον κρύο ζωμό και ανακατευουμε, προσέχοντας να μην υπάρχουν σβώλοι απο το αλερι. Τέλος ρίχνουμε και την κρέμα γάλακτος και αφήνουμε να βράσει σε χαμηλή φωτιά για 5-6 λεπτά εως ότου πήξει ελαφρώς. Προσθέτουμε τη ζάχαρη, δοκιμάζουμε και αν θέλουμε αλατίζουμε. Σερβίρουμε μαζί με τα κεφτεδάκια.

Για συνοδευτικό ταιριάζουν εξαιρετικά baby καρότα και πατάτες βρασμένα, ακόμα και τηγανιτές πατάτες όπως έβαλα εγώ για μια πιο comfort επιλογη.
Καλή επιτυχία!

Μαρμελάδα σύκο με τζίντζερ

Παλεύω αρκετή ώρα να προλογίσω την συνταγή.

Δεν βρίσκω κάτι πρωτότυπο να πω. Και τι να πει κανείς δηλαδή για τη μαρμελάδα αυτή που πολλοί τη γνωρίζουμε και ακόμα περισσότεροι την αγαπάμε?

Θα σας πώ απλά πως βρέθηκα με όλα αυτά τα σύκα για την μαρμελάδα.  Πριν από λίγες μέρες, πήραμε το αμάξι και πήγαμε με τον σύντροφο μου και το σκυλί μας μια μεγάλη εκδρομή. Μπήκαμε στο αυτοκίνητο χωρίς να έχουμε καθορίσει προορισμό, σκεφτόμασταν ας μας βγάλει οπουδήποτε. Εξάλλου το ζητούμενο ήταν να ξεσκάσουμε και όχι πού θα πάμε...

Κάποια στιγμή πέφτει η ιδέα να κατευθυνθούμε προς το καλύβι ενός γνωστού, που έχει τεράστιο κήπο με πολλά φρούτα και λαχανικά. Καλύβι στη Σάμο είναι ένα μικρό σπιτάκι στο βουνό ή τη θάλασσα, πολύ πρόχειρα και φτωχικά  φτιαγμένο, που συνήθως συνοδεύεται από έναν τεράστιο κήπο με αμπέλια ή ελαιόδεντρα. Άλλες φορές το Καλύβι σημαίνει εξοχικό, βρίσκεται απέναντι από κάποια παραλία, είναι πολυτελέστατο και με όλες τις ανέσεις του.

Εκεί λοιπόν  θα μπορούσαμε να απολαύσουμε τη φύση και την υπέροχη γαλήνη που προσφέρει το βουνό, και εμείς και το σκυλί,  και ελπίζαμε να μαζέψουμε και καμιά ντομάτα και αγγουράκι από τον κήπο. 

Φτάσαμε εκεί λοιπόν, μας υποδέχτηκαν εγκάρδια και δίνοντας στον καθέναν μάς από έναν κουβά για να μαζέψουμε οπωροκηπευτικά! 

Ο κήπος ήταν γεμάτος από λογής λογής καλούδια, αλλά εγώ κατευθύνθηκα σαν υπνωτισμένη σε μια συκιά που εντόπισα. Και άρχισα λοιπόν να εξετάζω, να ζουπάω και να μυρίζω τους υπέροχους, ζουμερούς καρπούς της. Σκαρφάλωνα στα κλαδιά, πήρα ένα μεγάλο μπαστούνι και κατέβαζα τα σύκα που βρισκόντουσαν στα ψηλότερα σημεία και γέμιζα τον κουβά μου και σκεφτόμουν πως να τα μαγειρέψω. 

Δεν ήξερα όμως ότι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αγγίζεις τα φύλλα. Το κατάλαβα όταν επέστρεφα με το γεμάτο κουβαδάκι μου, περιχαρής στο καλύβι.

Άφησα το κουβαδάκι κάτω στο έδαφος και άρχισα να ξύνομαι με μανία. Η φαγούρα ήταν τόσο ανυπόφορη που για να ηρεμήσω έπρεπε να περάσουν δύο ώρες ανελέητου ξυσίματος, μπόλικου πασαλείματος με χυμό από λεμόνι (που νομίζω οτι δεν με βοήθησε καθόλου στο να μειωθεί η φαγούρα)και αρκετού κλαψουρίσματος...
Πολύ προσοχή λοιπόν όταν μαζευετε σύκα!

Υλικά:

1 κιλό ώριμα σύκα

500 γρ. ζάχαρη

το χυμό απο 1 λεμόνι

1,5 κουταλάκι σκόνη τζίντζερ

Εκτέλεση:

πλένουμε πολύ καλα τα σύκα σε άφθονο τρεχούμενο νερό. Τα κόβουμε στα τέσσερα και τα βάζουμε με μια κατσαρόλα με χοντρό πάτο. Τα καλύπτουμε με τη ζάχαρη και το χυμό λεμονιού και τα αφήνουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον 6 ώρες να μαλακώσουν. Μπορούμε να τα αφήσουμε και λιγότερο, αν θέλουμε πιο αισθητά κομμάτια στη μαρμελάδα ή περισσότερη ώρα αν θέλουμε να μην έχει κομμάτια. 

Αφού μαλακώσουν κάπως, τα βάζουμε όπως είναι να βράσουν σε χαμηλή φωτιά για 30 λεπτά. Ανακατευουμε απαλά με μια ξύλινη κουτάλα αρκετά συχνά, γιατί αυτή η μαρμελάδα έχει την τάση να κολλάει. Στη συνέχεια ρίχνουμε και το τζίντζερ και σιγοβράζουμε για 15 λεπτά ακόμη. Κατεβάζουμε απο τη φωτιά και έτσι όπως είναι καυτή τη βάζουμε μέσα σε αποστειρωμένα βάζα με μεταλλικό καπάκι, βιδώνουμε καλά, και αναποδογυρίζουμε πανω σε μια πετσέτα. Αφήνουμε να κρυώσει εκει, και τα τοποθετούμε σε ντουλάπι. Αν ανοιχτει ένα βάζο,η μαρμελάδα στη συνέχεια φυλάσσεται στο ψυγείο. 

καλοκαιρινή σαλάτα πλιγούρι

Η νοστιμιά των καλοκαιρινών λαχανικών, τον Αύγουστο είναι στο ζενίθ. Ο τρόπος που ο καυτός ήλιος σιγοτρέφει και ψήνει την σάρκα τους, τα κάνει τόσο ζουμερά και λαχταριστά που δεν μπορώ να τους αντισταθώ. Δεν ξέρω αν μπορεί κανείς. Είναι σαν να σε σιγουπνωτίζει η μυρωδιά τους να τα γευτείς. Να βυθιστείς στην ποτισμένη από το ευλογημένη Ελληνική γη γεύση  τους...

Μελιτζάνες, πιπεριές, ντομάτες, κολοκυθάκια...όσο και να μου αρέσει να πειραματίζομαι στην κουζίνα, και να αναμουχλευω συνταγές, αυτά τα καταπληκτικά υλικά με ικανοποιούν στην απλότητα τους.  Νομίζω ότι όταν έχεις μπροστά σου προϊόντα άριστης ποιότητας, δεν είναι ανάγκη να τα στολίσεις με αρώματα και βότανα. Οφείλεις να σεβαστείς την αγνή ουσία τους και να την αναδείξεις με ταπεινότητα. Γιατί αξίζει να απολαμβάνουμε την απλότητα στη ζωή μας...

Κατακόκκινες ζουμερές ντομάτες και τραγανά κολοκυθάκια από τον κήπο του πατέρα μου, πρωταγωνιστούν σε αυτή την ομολογουμένως λιτή άλλα πολύ νόστιμη σαλάτα. Τον συνδυασμό κολοκυθάκι-φέτα-δυόσμο τον θεωρώ ακαταμάχητο,και όταν παντρεύεται με πλιγούρι και μπόλικο παρθένο ελαιόλαδο, ενθουσιάζομαι.
Επίσης η παρασκευή της σαλάτας είναι πολύ γρήγορη, μιας και όλα τα υλικά ειναι ωμά, και είναι εξαιρετικά υγιεινή και δροσερή.

Υλικά:
250 γρ. πλιγούρι
150 γρ. σπασμένα καρύδια
150 γρ. θρυμματισμένη φέτα
3/4 φλιτζανιού ελαιόλαδο
1,5 κολοκυθάκι κομμένο σε πολύ μικρά κυβάκια
1 ντομάτα ξεσποριασμένη και κομμένη σε κύβους
1 ματσάκι δυόσμο ψιλοκομμένο
1 ματσάκι μαϊντανό ψιλοκομμένο
το χυμό από περίπου 1 ακέρωτο λεμόνι.
μισό κουταλάκι ξύσμα λεμόνι
1 κρεμμύδι πολύ ψιλοκομμένο
αλάτι-πιπέρι

Εκτέλεση:
Μουλίαζουμε το πλιγούρι σε 350 ml καυτό νερό για 30 λεπτά. Σκεπάζουμε με ένα καπάκι το δοχείο στο οποίο το μουλιάζουμε για να απορροφήσει καλύτερα το νερό, και που και που το αφρατευουμε με ένα πιρούνι.
Εφόσον έχει μουλιάζει και είναι ευχάριστα τραγανό, το αφήνουμε στην άκρη να κρυώσει.
Όταν είναι κρύο αναμιγνύουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά,(κρατάμε λίγη ντομάτα για στόλισμα) προσέχουμε το κολοκυθάκι και η ντομάτα να είναι σε πολύ μικρά κομματάκια για να έχουν ευχάριστη αίσθηση σε συνδυασμό με το πλιγούρι. Ανακατεύουμε πολύ καλά με απαλές κινήσεις για να παραμείνει αφράτο και ανάλαφρο το πλιγούρι, και πασπαλίζουμε γενναιόδωρα με φρεσκοτριμμένο πιπέρι.
Καλό είναι πριν σερβίρουμε την σαλάτα, να την αφήσουμε για ένα μισάωρο στο ψυγείο να δέσουν τα υλικά μεταξύ τους και να είναι δροσερή.

Καλή επιτυχία!

Παγωτό με ζύμη μπισκότου και κομμάτια σοκολάτας

Όταν ήμουν μικρό παιδάκι, το καλοκαίρι για όλα τα παιδιά του χωριού μου ξεκινούσε τη στιγμή που γευόμασταν το πρώτο παγωτο για εκείνη τη χρονιά. Αυτό το παράξενο παιχνίδι ξεκινούσε συνήθως τον Μαιο, Θεου θέλοντος-καιρού επιτρέποντος, συνοδευόταν απο πρησμένες αμυγδαλές, και τελείωνε καπου τον Σεπτέμβρη όπου και ξεκινούσαν τα πρώτα κρύα και τα ψυγεία έφευγαν, δυστυχώς μαζί τους και το καλοκαίρι....

 Με το που αγοράζαμε το παγώτο απο το περίπτερο, αρχίζαμε να κρατάμε σκόρ και να μετράμε πόσα έχουμε φάει μέχρι να τελειώσει το καλοκαίρι.. Συνήθως φτάναμε το Σεπτέμβρη σε ένα ομολογουμένως ψηλό -ευτυχώς όμως-διψήφιο σκόρ και κανα δυο παραπάνω κιλά στη ζυγαριά....Μετά, πέρασαν τα χρόνια, μεγαλώσαμε και σταματήσαμε να κάνουμε αυτα τα παιδιαρίσματα...(πονηρό χαμόγελο εδώ..)

Το συγκεκριμένο παγωτό είναι ένα κλασσικό παγωτό βανίλιας, το οποίο, αν του αφιερώσετε χρόνο και φροντίδα κατα την δημιουργία του, θα ικανοποήσει ακόμα και τους πιο απαιτητικούς ουρανίσκους. Γίνεται τόσο αφράτο και βελούδινο, που τη στιγμή που έφτιαχνα τη μπάλα με το ειδικό κουταλι σερβιρίσματος, ακουγόταν ένα ανάλαφρο¨φφφρρρ¨ ,λες και έπλαθα μπάλες απο αφρό. 

Η ζύμη μπισκότου ειναι στην ουσία η ζύμη για τα αμερικάνικα cookies με τα κομμάτια σοκολάτας, η οποία όταν καταψυχθει αποκτά μια υφή ελαφρώς μαστιχωτή και τραγανή, της οποίας η γεύση έχει έντονο άρωμα μαύρης ζάχαρης...Aν θέλετε βεβαίως, φτιάχνετε διπλή δόση και την κρατάτε στo ψυγείο για δύο μέρες, για τις στιγμές λιγούρας, γιατί είναι και σκέτη πολύ νόστιμη!

Καθώς γράφω αυτά τα λόγια, εχω γίνει εδω και λίγες μέρες 27 ετών και γευομαι μια γενναία ποσότητα απο το παγωτό αυτό,έχω φτάσει στον αριθμό-σκόρ 29-2013 και χαμογελάω σκεπτόμενη ότι μάλλον με το ίδιο παγωτό θα κλείσω το φετινό μου καλοκαίρι!

Yλικά :
Για το παγωτό:

1 κούπα γάλα πλήρες
3/4 κούπας ζάχαρη λευκή
2 κούπες κρέμα γάλακτος πλήρης,
5 κρόκους αυγού
2 κουταλάκια εκχύλισμα βανίλιας
μια πρέζα αλάτι

Για τη σοκολατένια ζύμη μπισκότου:
1/2 κούπα ανάλατο βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
1/2 κούπα καστανή ζάχαρη
1/2 κούπα ζάχαρη λευκή
2 κουταλιές της σούπας κρέμα γάλακτος
1/2 κουταλάκι εκχύλισμα βανίλιας
3/4 κούπας αλεύρι για όλες τις χρήσεις
3/4 κούπας σταγόνες σοκολάτας γάλακτος
μια πρέζα αλάτι

Εκτέλεση:

Σε ένα κατσαρολάκι ζεσταίνουμε σε χαμηλή φωτιά το γάλα, τη ζάχαρη και μια κούπα από την κρέμα γάλακτος και το αλάτι και ανακατεύουμε απαλά μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη.Αφού λιώσει η ζάχαρη, ανεβάζουμε λίγο τη θερμοκρασία στο μέτριο. Δεν θέλουμε να βράσει το μίγμα .

Σε ένα μεγάλο μπολ ρίχνουμε παγάκια (ή παγωμένο νερό) και από πάνω ακουμπάμε ένα μικρότερο μπολ. Φτιάχνουμε κάτι σαν μπεν μαρί δηλαδή, και μέσα στο μικρότερο μπολ βάζουμε την μια κούπα κρέμα γάλακτος που αφήσαμε.

Χτυπάμε με αβγοδάρτη τους κρόκους σε ένα άλλο μπολ, και σταδιακά ρίχνουμε λίγο μίγμα απο το κατσαρολάκι στους κρόκους, ανακατεύοντας γρήγορα για να μην μας "κοψει" . Οταν έχουμε αδειάσει όλο το μείγμα απο το κατσαρολάκι στα αυγά, και έχουμε αποκτήσει ενα κιτρινωπό και ρευστό μίγμα, το ξαναρίχνουμε στο κατσαρολάκι και το βάζουμε στη φωτιά ανακατεύοντας συνεχώς για μερικά λεπτά μέχρι να αρχίζει να πήζει. Προσέχουμε πολύ ,να μην κολλήσει στον πάτο.

Οταν έχει πήξει εν μέρη το μείγμα, το αδειάζουμε στο μπολ με την κρύα κρέμα γάλακτος, προσθέτουμε το εκχύλισμα βανίλιας και ανακατευουμε με μια σπάτουλα με απαλές κινήσεις. Βάζουμε την κρέμα αυτή στην παγωτομηχανή, και ακολουθούμε τις οδηγίες του κατασκευαστή.

(Αν δεν έχουμε παγωτομηχανή, καταψύχουμε ένα χοντρό αλουμινένιο σκεύος αρκετή ώρα πριν ξεκινήσουμε να φιτάχουμε τα παγωτό. Οταν φτιάξουμε την κρέμα, την ρίχνουμε στο κατεψυγμένο αλουμινένιο σκεύος και το τοποθετούμε στην κατάψυξη. Κάθε 30-40 λεπτά βγάζουμε το παγωτό απο την κατάψυξη, ανακατεύουμε με τη σπάτουλα, να σπάσουν οι ενοχλητικοί κρύσταλλοι που δημιουργούται και βάζουμε ξανά στην κατάψυξη,και επαναλαμβάνουμε αρκετές φορές μέχρι το παγωτό μας να είναι ανάλαφρο και αφράτο.)

Οση ώρα παγώνει το παγωτό, φτιάχνουμε τη ζύμη μπισκότου. Με ένα μίξερ χτυπάμε το βούτυρο, και τις ζάχαρες για 3 λεπτά, μέχρι να ασπρίσει το βούτυρο. Προσθέτουμε την βανίλια, το αλάτι και την κρέμα γάλακτος και χτυπάμε για δυο λεπτά ακόμα. Σταδιακά ρίχνουμε το αλεύρι, χαμηλώνουμε την ταχύτητα του μίξερ και τέλος προσθέτουμε τις σταγόνες σοκολάτας και ανακατευουμε με μια σπάτουλα. Βάζουμε τη ζύμη στην κατάψυξη για μισή ώρα να σφίξει.
Βγάζουμε το παγωτό από την παγωτομηχανή.
 Αφού έχει σφίξει η ζύμη μπισκότου, με ένα κουταλάκι και τα χέρια μας ,πλάθουμε πολύ μικρά μπαλάκια, όπως πολύ μικρά κεφτεδάκια, και τα ρίχνουμε στο παγωτό ,ανακατευουμε καλά και σερβίρουμε.

Καλή επιτυχία!